Photos&İstanbul

Great Wall Simatai

2009-01-19T07:43:00.005Z

Yine uzunca bir ara vermiş oldum. Bu arada çince 2.kura başladım ve dersler gittikçe zorlaşmaya başladı. Hava 2 gündür beklenmeyecek derecede güzeldi, ancak perşembe günü 10 derece birden soğuyacakmış.

En önemlisi ise chinese new year'ın giderek yaklaşması. Haftasonu kutlamalar başlıyacakmış. Burada hiç durmadan sabahlara kadar havai fişekler patlatılırmış. 23. katta oturmamızın en büyük avantajı bu olacak sanırım. Evimizin camından Tian'anmen meydanı ve yasak şehiri uzaktan da olsa görebiliyoruz. Bu sene öküz yılı olduğundan şehrin her yeri, ışıl ışıl inek heykelleri ile kaplandı. Marketlerde inek oyuncaklar, kağıt süsler ve onlarca çeşit süs eşyası satılıyor. Her taraf kıpkırmızı fenerlerle kaplı.

Cuma akşamı evimizde yaklaşık 20 kişilik bile grup ağırlayıp, Chinese new year kutlaması yaptık. Çinli arkadaşlarımıza Türk yemeklerinden birkaç çeşit yaptım. Çerkez tavuğu, humus, mercimek salatası. En çok çerkez tavuğunu beğendiler. Ne olur ne olmaz diye dışarıdan da Çin yemeği satın aldık, iyiki almışız, hem yemekler yetmeyecekmiş, hem de dışarı mutfaklara çok açık olmadıklarını görmüş oldum.

Bizim kutladığımız yani 31 Aralık yılbaşısının ertesi günü, yılbaşı gecesi ekibinden 5 kişi toplanıp Çin seddinin en iyi korunan bölümlerinden biri olan Simatai'ı gezmeye gittik. Yazın Badaling bölümünü gezmeye gitmiştik ancak havanın aşırı nemli ve puslu olmasından hem hiçbirşey görememiş, hemde fısır fısır yağan yağmur yüzünden zevk alamamıştık. Bu sefer hava pırıl pırıl güneşli ancak tabiri caizse zehir gibi soğuktu. Buna rağmen çok eğlendik. Tırmanışın bir bölümünü teleferik ile yarım saatlik tırmanışı ise yürüyerek yaptık. Dönüşte ise teleferik kullanmadan saatlerce yürüyüp tadını çıkarttık. Çin seddi gerçekten insan aklının almadığı bir şekilde inşa edilmiş yapılardan biri bence dünyada. O kadar yükseklikte ve o şartlarla nasıl olmuşta yapmışlar, ve özellikle iklim şartlarını düşününce inanamıyorum doğrusu. Çin seddinin uzunluğu, ekvatorun uzunluğundan bile fazlaymış. Çin seddinde belli aralıklarla kuleler bulunmakta. Bu kulelerde zamanında silah ve yiyecekler depolanır, askerler burada dinlenirlermiş. Savaş zamanlarında kulelerde ateş yakılıp, duman sayesinde insanlara düşmanların geldiği haber verilirmiş. Şimdi ise o kulelerde turistler dinlenip, bol bol fotoğraf çekiyorlar.

Çin seddinin üzerindeyken bile kendi kendime gerçekten buradamıyım? senelerdir görebilirmiyim acaba dediğim yerdemiyim? diye sordum. Çinliler çin seddine tırmanan, gören insanlara çok saygı duyar ve takdir ederlermiş. Ben ise bu imkana sahip olup, hayallerimden birini gerçekleştirebildiğim için şükrediyorum.

Güzel bir yılbaşı gecesi...

2009-01-04T10:42:00.007Z

Yılbaşı gecesi 2 ayrı ev partisine gittik. Benim için çok farklı ve eğlenceli bir deneyim oldu. İlk gittiğimiz Malezya'lı bir arkadaşın vermiş olduğu partiydi. Birçok farklı milletten insan bir aradaydı. Menü (Çin'de bir bölge olan, geçen Mayıstaydı sanırım deprem olmuştu) Sichuan yemekleriydi. Sichuan mutfağı çok lezzetli ancak bir o kadar baharatlı ve yağlı bir mutfak. Genellikle tüm yemekler kızartılarak hazırlanıyor. Burada içkinin yanında bol bol salatalık yiyorlar. Biz genellikle bol kalorili kuruyemiş ve cipsleri tercih ederiz maalesef.

Kızarmış kırmızı biber ve fıstıklar.

Kızarmış minik acı soslu karides yavrucukları

Kızarmış sebzeli pilav

Gördüğüm ayrı bir şey de, piyanoya karşı çok ilgili olmaları. Yılbaşı gecesi 2 arkadaş bol bol piyano çaldılar. Gece yenilen yemekler ve içilen içkiler ile devam ederken birden ortaya twister çıktı. Tabi herkes hafif çakırkeyif olduğu için izlemesi de bir hayli zevkli oldu.

Olaa twisterr..

Ve biz..

Katıldığımız 2. parti, Endonezya ve Singapur'lu 2 arkadaşın evindeydi. Katılımcılar, 2 Türk, 2 Alman, 3 Endonezya, 2 Çin, 1 Singapur olunca gece bir hayli renkli geçti. Herkes kendi ülkesinin mutfağından yemekler hazırladı. Ben elimden geldiğince çiğ köfte yapmaya çalıştım, mercimek köftesinden hallice oldu, özellikle Alman arkadaşlar çok beğendi. Diğer arkadaşlar, ananasta sunulan fıstıklı, üzümlü pilav, çeşitli tatlı-ekşi soslarla hazırlanmış tavuklar, karides cipsi, üzerinde ne olduğunu anlayamadığım ancak son derece lezzetli kanapeler, soslu minik çöpşişler hazırlamışlardı. Endonezya'lı arkadaşlar hepimize birer örtü(ismini bilmediğim için örtü diyorum) getirmişler, kendi usüllerince o örtüleri bizlere giydirdiler. Amaç biraz danslarını öğrenmekti, ancak burada da ortaya Wii çıktı bir anda herkes başına üşüştü:) Gecenin 12 olduğunu bile nasıl anladık şu anda hatırlamıyorum:)

Maalesef bittikten sonra çekebildim.

Favorilerimden Tom Yum soup, minik çöpşişler ve acı sos.

Wiiiiii

Çok uzun yazamama sebebim maalesef bilgisayarıma giren virüs, tuşlar basmıyor ve sürekli bilgisayarımı kapatıp açmak zorunda kalıyorum.

Önceki postta dediğim gibi, yılbaşının ertesi günleri bol bol gezdim, fotoğraf çektim, çok eğlendim. Sırayla hepsini yazıp, fotoğrafları koyacağım. Şimdi bilgisayar beni çıldırtmadan kaçmam lazım:)

Xin Nian Kuai Le - Happy New Year

2008-12-31T01:57:00.002Z

Herkese önce sağlık ve musssmutlu bir yıl diliyorum. Kendime de şakır şakır Çince konuşabileceğim bir yıl :)
Yılbaşını 2 ayrı ev partisinde geçirmeye çalışacağız. Farklı milletlerden birçok insan bir araya geleceğiz bu akşam. Nasıl geçtiği ile ilgili yazıyı yarın eklemeye çalışacağım.

Mutluyumm

2008-12-26T05:05:00.001Z

2 haftadır yaptığım stresin ve çalışmanın sonucunun tadını çıkartıyorum. Dün ilk kur sınavımdan başarıyla geçip sertifikamı aldım. Artık yavaş yavaş insanlarla konuşabilmeye başladım, ne kadar keyifliymiş:) Uzun zamandır diyet yapıyor olmama rağmen, sınavımı başarıyla geçmemin şerefine, eşimle 1 tepsi sushi yedik, ohh çok iyi yaptım:) Ha bu arada bir de akupunktur maceram var acil anlatmam gereken, ancak onun için ayrı bir post hazırlamalıyım.
8 Ocakta 2. kur başlayacak, o zamana kadar elimde fotoğraf makinam köşe bucak gezesim var. Hava gerçekten çok soğuk, özellikle geçen pazar günü Beijing -24 dereceyi, ben ise hayatımdaki en soğuk günü gördüm. Ama soğuğun beni daha fazla engellemesine izin vermek istemiyorum. Her yer ışıl ışıl, Çin yeni yılı yaklaşıyor, her yerde bir inektir aldı başını gidiyor (2009 inek yılı olacakmış), ben de kendime çok şeker bir inekli anahtarlık aldım:), insanlar soğuğa aldırmadan gece-gündüz dışarıdalar, hem Hohai gölü de haftasonu buz tutmuş, bunların hiçbirini kaçırmamam lazım. Bol bol dışarıdayım artık:)

Yazasım yok..

2008-12-13T23:07:00.004Z

Blogu açıp açıp aynı postu görmek çok sinir bozucu biliyorum. Ancak bu aralar hiç yazasım yok. Dışarı çıkıp rahatça dolaşamıyorum, fotoğraf çekemiyorum, hava inanılmaz soğuk. Okula bile kapıdan taksiye binip okulun kapısında inmek suretiyle gidip geliyorum, kesinlikle yağmur ve kar yağmıyor hava hep güneşli, fakat çok ama çok soğuk ve hergün esen kuvvetli rüzgar soğuğu dayanılmaz hale getiriyor. İşin kötüsü Çince hocamın söylediğine göre soğuklar başlamamış bile.
2 hafta sonra Çince kur sonu sınavım var, sanırım o zamana kadar da yazı ekleyemeyeceğim. İnşallah sınavdan sonra güzel haberlerle dönmüş olurum:)
Herkese sevgiler...

Alış(ama)mak:)

2008-12-05T03:05:00.002Z

Herşeye alıştım diyebilirim ancak bu görüntü hariç! 23. katta oturmama rağmen penceremin dışında ansızın sallanan adam kol-bacağına alışmayı bünyem ısrarla reddediyor:)

Başlık yok:)

2008-11-15T04:49:00.004Z

Çocuklar gibi eğlenmenin normal karşılandığı ve hatta keyifle izlendiği bir yerde yaşıyorum.

Ne güzel...

* Burada sokakta yaptığınız hareketler tuhaf karşılanmaz. Sadece eğer bağırıp çağırıp sinirli bir şekilde konuşursanız o tuhaflarına gider:)

* Sokakta yürürken kollarını sağa sola açan, yukarı aşağı sallayan çok insan var. Çinliler sporu çok seviyorlar ve biliyoruz ki çok esnekler.

* Sokaklarda, hatta banka v.s. gibi yerlerde sıra beklerken pijama ile (eşofman değil pijama) oturmuş yada dolaşan insanlar görebilirsiniz, kimse kafasını çevirip bakmaz onlara, gayet doğaldır.

* Hemen hemen bütün parklarda sabahları spor yapılır, akşamları ise Chinese dance, tango v.b. dansları yapan insanlar vardır. İzlemeye doyum olmaz.

* Haftasonları biraraya gelip insanlara dans gösterileri yapılır. Veya bizim çocuk oyunlarına benzer oyunlar oynanır.

Sonbahar buralara çok yakıştı...

2008-11-12T15:46:00.004Z

Çince dersleri ve yoğun günler

2008-11-06T06:27:00.002Z

Çince öğrenmek için gittiğim okulda çok eğleniyorum, bazı şeyleri unutmadan yazmam lazım buraya.
Sınıfta 3 kişiyiz sadece, ben, Japon bir kız ve hocamız. Japon kızcağız kursa ilk başladığımızda tek kelime ingilizce bilmiyordu. Ne sorsam (mesela what's your job?) cevap şöyle oluyordu; hııı ok ok:)) Çok da şeker bir kız ama maalesef iletişim 0 (dı) Neyse ki aynı okulda ingilizce derslerine katılmaya başladı da biraz konuşabilmeye başladık. Şimdii Çince kaba bir dil diyenlere söylemek istediğim bir şey var. Japonca daha fena(ymış). Kızcağız 26 yaşında, gayet hoş bir kız ancak konuşmaya başladığı zaman nereye kaçsam diyor insan:) Şaka bir yana ilk tanıştığımız gün çok tuhafıma gitmişti konuşma şekli ve verdiği tepkiler. Mesela benim Türk olduğumu öğrendiği zaman aynen şöyle sesler çıkardı, uuuuuuu,aaaaaaa:) Hoca da sağolsun tercüme ediyor, kız diyormuş ki, aa orası Arap ülkesi, bu onlara benzemiyor bence Rus:)
Ancak zamanla alıştım ve çok hoşuma gitmeye başladı. Bu arada hocamız da Japonca biliyor, arada Japonca konuşuyorlar ve ben de ufak ufak Japonca da mı öğrensem acaba hisleri uyanmaya başladı. Alışamadığım tek şey tam derse konsantre olmuş defterime bakıyorken kızcağız birden hayyyyy diyor ve ben arkasından bir küfür bekliyorum nedense. Hani bizde öyledir ya hay diye başlar en içten küfürler:)
Ben böyle eğlenirken, aynı anda eğlenen bir kişi daha var sınıfta, o da hocamız:) Adama eğlence lazımmış sanki. Özellikle sayıları öğretirken adamcağız kahkahalarına engel olamadı, şöyle ki; shi 10 demek(şı diye okunuyor), si 4 demek(sı diye okunuyor), shisi(14 demek şısı olarak okunuyor),sishi(40 demek sışı olarak okunuyor). Tüm bu sayıları arka arkaya söyleterek pratik yaptırıyor ve 4 ile 10un ayrımını yaptırmaya çalışıyor. İş burada iyice çorbaya dönüyor, bizim bir berber bir berbere bre berber....... olayı gerçekleşiyor.
Bir de q(ç) çok fazla kullanılıyor, çok fazla kelime var cümle içinde arka arkaya kullanılan. Bugün hocaya havalanına gidelim gibi bir şey söylemeye çalışırken, uyanalım demişim, bu yine iyisi daha beterini söylemem inşallah:) Böyle bir sürü kelimeyi söylemeye çalışmak, cümle kurmaya çalışmak gerçekten terletiyor insanı, ama o kadar zevk alıyorum ki, sanırım bu işi kıvırıcam. Artık alışverişte, takside, ve tanıdığım Çinliler ile ufak ufak konuşma alıştırmaları yapıyorum, çince kanalları açıyorum, okuldan verdikleri cd leri dinliyorum, takside açık olan radyoya konsantre oluyorum v.s.
Sabah gittiğim okuldan dönmem öğlen 1-2'yi buluyor. Eve gelip biraz dinlenme, ders çalışma, hazırlanma spora gitme derken eve dönüşüm akşam 8-9 oluyor. Arada eşimin bazı işleri ile ilgilenip yardımcı olmaya çalışıyorum, böyle yoğun günler bu aralar. Bu yoğunluktan kesinlikle şikayetçi değilim aksine çok hoşuma gidiyor. Çince öğrendikten sonrası için bazı planlarım var. Mesela bir üniversitede tekrar eğitim almak, çalışmak. Daha önce bahsetmiştim, iç mimariye hazırlanırken birden vazgeçip turizm okumuştum. Belki burada gerçekleştiririm iç mimari eğitimi alma hayallerimi kimbilir? Tüm bunlar beni daha da motive ediyor Çince konusunda.
Bir de kitap aldım, Beijing'in etrafında gidip görülecek yerler ile ilgili. Şu anda araç sahibi değiliz burada, ancak bu kitabı aldıktan sonra sanırım araç sahibi olmalıyız diyorum. Eşim geçen haftasonu iş arkadaşlarıyla beraber şehir dışına gitmişti, Hongluo Temple diye bir yere. Ben ancak fotoğraflarını görebildim, en kısa zamanda buraya koymak istiyorum fotoğrafları.
Şimdi ders çalışmam lazım:)

Ethnic Park

2008-11-01T23:11:00.008Z

Çince öğrenmeye kendisini iyice kaptıran kaçak blogger geri döndü:)

Maalesef blogumla çok ilgilenemiyorum, burayı kapatmayı hiç istemiyorum ve düşünmüyorum da, ancak bu şartlarla sanırım eskisi kadar sık ilgilenemicem bir süre. Çok fazla dışarıda fotoğraf çekip dolaşıcak vakit bulamıyorum ama, Çin'in her köşesi fotoğraflanmalı aslında.

Dediğim gibi Çince çok vaktimi alıyor. Şu anda mandarin (çince karakterler olmadan) öğrendiğim halde çok zor olduğunu söyleyebilirim. Çincede 4 ses tonu kullanılıyor ve bu tonlamalar bizim harflerle öğrenilirken, bazı harflerin üzerine çizgi olarak koyularak hangi tonda söylenmesi gerektiği belirtiliyor. Yabancılar için bu tonlamaları söyleyebilmek kolay değilken, bir de kelimeleri yazarken bu çizgileri iyice ezberleyip yazmak gerekiyor ki, konuşurken hata yapmayalım. Bir 'şı' kelimesi 18 ayrı anlama geliyor mesela. Cha kelimesi üzerine alacağı tonlama ile başta 'çay' olmak üzere bir çok anlama geliyor. Her derste yeni cümleler kurmayı ve yeni kelimeleri öğrenip, bunların tonlamalarını ve yazılışlarını öğreniyorum. Her gün düzenli olarak çalışılmadığı taktirde ipin ucu kaçıyor ve herşey çorbaya dönüyor. Bir kelimeyi 2-3 ayrı anlamda öğrenip, tonlamalarını öğrenebilmek için sayfalarca yazıp ezberlemeye çalıştığım oluyor.

Ancak yine de dışarıda yavaş yavaş birkaç kelime de olsa kullanıp, iletişime geçmeye başlamak çok eğlenceli. Konuşmaya çalıştığım için daha da eğlenceli aslında, kırık dökük konuşmaya çalışınca hem çok hoşlarına gidiyor, hem de çok eğleniyorlar. Yine de çok dikkatli olmak lazım, çok basit birşey söylemek isterken tonlama hatasıyla bambaşka birşey söylenebilir:))

Bu yazının asıl konusu, bundan 1-2 ay önce gittiğim Ethnic Park aslında. Çin'de yaşayan bütün etnik grupların hayatlarını bir şekilde görüp anlayabiliyor insan. 56 milliyetin yaşam biçimini bu 50 hektarlık alanda görebilmek çok hoş. Bu 56 milliyetin mimari özellikler de burada görülebiliyor. Çin'de yaşayan türklerin yaşam alanlarını görünce bize ne kadar benzediklerini de görmüş oldum. Evler eski Türk köy evleri havasında, mesela duvarda asılı dokuma meşhur Kabe bile vardı:)

Her milliyetin bölgesine gittiğinizde, o bölgenin kıyafetlerini giymiş insanlar karşılıyor sizi, hemen hepsinde o bölgenin dans gösterileri oluyor, bölgelere ait hediyelik eşyalar satılıyor. Buraya okullar gezi düzenliyor ve gelen öğrencilere tüm bu etnik gruplar danslar, şovlar v.s. ile gayet ilgi çekici biçimde anlatılıyor.

Beijing'e gelen turistlerin mutlaka görmesi gereken bir yer bence. Bütün Çin'i dolaşmak çok ciddi zaman ve para gerektiriyor. Tabii herşeyi yerinde görüp kokusunu alarak yaşamak en güzeli olsa bile, bu imkan olmayınca ethnic park harika bir fırsat. Ayrıca olimpiyat köyü ile komşu olduğundan bir günlük tur bu bölgeye ayrılarak, hem olimpiyat köyü hem ethnic park gezilebilir.

:)

2008-10-20T06:52:00.002+01:00

Yarından itibaren bir hayalimi daha gerçekleştirmek için adımımı atıyorum, Çince öğrenmeye başlıyorum. Bu işi kıvırırsam en büyük hayalimi gerçekleştirmeye bir adım daha yaklaşmış olucam.
Ne mutlu bana...

Günler geçerken...

2008-10-02T03:20:00.004+01:00

Günler geçtikçe buraya daha fazla alışıyor ve daha çok seviyoruz. Hatta buradan başka bir ülkeye geçmeyi hiç istemiyorum bile. Sanırım uzunca bir süre de burada olacağız.
Zaman geçtikçe hemen herşeyi benimsemeye başladım diyebilirim, insanların huyları, etraf,yemekler..
Tabii sık sık dışarıda olduğum için çok iyi gözlemleme fırsatım oluyor.

* Marketlerde veya dışarıda satılan her çeşit yiyecek, yılan, böcek v.s. anormal gelmiyor artık,
* En işlek caddelerde bile görülebilen asılmış çamaşırlar, kıyafetlere de gözümüz alıştı:)
* Kadın-erkek farketmeden yerlere gürültülü bir şekilde tükürmeleri, gaz çıkarmaları çok normal, kendi ülkemizden idmanlıyız ne de olsa, yine de şöyle bir dönüp bakıp tepkimi dile getiriyorum:P
* İngilizce problemi de bir şekilde çözüldü, beden dili kullanıyoruz, birşeyi anlatırken girdiğimiz şekiller sebebiyle seyirci kitlemiz azalmadan devam ediyor:)
* Pekin çok büyük bir şehir, sürekli dolaşıyor olmama rağmen ilk defa gördüğüm o kadar fazla bölge var ki, her gün yeni bir heyecan, aynı yerlere gitseniz bile her seferinde farklı şeyler görüp çook eğleniyorsunuz,
* Eve temizliğe gelen hanım değişti, yeni gelen benim düzenimi pek beğenmemiş olacak ki beni sürekli yanına çağırıp, bu böyle olmaz, burası pis v.s. gibi konularda tembihledi:), yani titiz bir hanım var artık yardım eden:)
* Pazarlık konusunda zaten iyiydik, burada daha fazla pazarlık yapmamız gerektiğini ve tüm taktikleri öğrendik, 460 rmb dedikleri bir çantayı, 30 rmb'ye aldım en son mesela,
* Yemeklerine bile alışmaya başladım, özellikle Vietnam mutfağını çok seviyorum,
* İlk geldiğim zamanlarda ıyk diye burun çevirdiğim yerlerde bile lokal yemekleri yiyorum,
* Her gün bisikletimle 1 saat gidiş, 1 saat geliş olmak üzere spor salonuna gidiyorum, her gün Tiananmen meydanından geçiyorum ve her gün bundan hiç sıkılmadan büyük zevk alıyorum, akşamları bu mesafeyi tek başıma geldiğim halde hala nasıl bu kadar güvenli bir şehir olduğunu aklım almıyor,
* Her gün mutlu uyanıyorum lafını çok duyuyordum burada, sanırım ben de öyleyim:)
* Poposu açık dolaştırılan bebelere, her buldukları yerde (ki buna Tiananmen meydanı da dahil) def-i hacet gidermelerine alıştım,
* Çin'lilerin güzelinin çok güzel, yakışıklısının da hakikaten çok yakışıklı olduğunu görüyorum,
* Son olarak da burayı çook seviyorum...

Korean Market

2008-09-19T03:46:00.009+01:00

Eh birkaç gün daha geçseydi 1 aydır sayfamla ilgilenmemiş olacaktım:) Türkiye'den gönderdiğimiz eşyalarımıza sonunda kavuştuk. Eşya derken ev eşyası falan değil, kıyafetler, kitaplar, birkaç ufak süs eşyası. Onlar bile yetti buradaki evi yuva yapmaya. Eşyalar gelince benimsedik sanki burayı, birşeyler eksikmiş de tamamlanmış gibi.

Aradan bu kadar zaman geçmiş olmasına rağmen çok elle tutulur birşey yapamadık. Burada işlerimiz olunca, çok istediğimiz bir yerlere kaçma planlarımız da suya düştü. Ama olsun, evimizle ilgilenip, eksiklerimizi tamamlamış olduk.

Çin'de yemek konusunu hala es geçemiyorum, bu bizim için, daha doğrusu burada yaşayan yabancılar için çok önemli. Sonunda hemen hemen tüm yemeklerimizi yapabileceğimiz malzemeleri satan bir yer öğrendik. Kore pazarı. Evimize bir hayli uzak olmasına rağmen, bisikletlerimize binip, pazara gitmek ve istediğimiz pek çok şeyi bulabilmek çok zevkli oluyor. Dün gittiğimizde kırmızı ve yeşil mercimek, nohut, bulgur olmasa bile ona çok benzeyen kuskus bulabildik. Bir de baklava yufkası. Normal yufka maalesef yok, ancak şu anda fırınımda pişmekte olan baklava yufkası ile yapılmış börek var. Bakalım sonuç nasıl olacak. Bu Kore pazarında bir de et bölümü var, fotoğraflardan anlaşılır zaten, hayvanların, domuzun hiç bir yerini ziyan etmeden satıyorlar. Koca koca ayaklar burnunuzun dibine kadar sokuluyor:) Sadece Kore pazarına özgü değil aslında, Metro hariç diğer bütün büyük marketlerde (ki buna carrefour ve wal-mart dahil) domuzun sağını solunu, tavukların tırnaklı ayakları, kaplumbağaları görmek mümkün. Artık alıştık sanırım, önceden gördüğümüzde dibine kadar gider bakardık, artık hızlıca geçip kendi işimize bakıyoruz:)

Bulguru metro markette bulabildik. Tabii Türkiye'deki fiyatının tam 5 katına. Burada sebze, meyve ve et çok ucuz. Türkiye ile kıyaslandığında özellikle et fiyatları komik. Tabii temiz et bulabilmek te çok zor. Eti Metro veya Carrefour'dan almak lazım. Onun dışındaki marketlerde inek veya koyun eti deseler bile hangi hayvanın etini yiyeceğiniz belirsiz. Bunu sokaklarda 1 defa bile kedi köpek görmemenden anlıyorum:) Pekçok yiyeceğimiz ithal ürün olarak satılıyor. Domates salçası, zeytin(bizim zeytinlerle alakası yok, İspanya'dan ithal tatsız bir çeşit), peynir tüm bu ürünler lüks burada. En pahalı şey peynir. Şöyle mis gibi ezine peyniri nasıl yenirdi şimdi:)

Kore pazarında tabiki fotoğraf da çektim. Buyrunuz..

Yemekler

2008-08-25T23:09:00.005+01:00

Bu aralar maalesef biraz rahatsız olduğum için sitemle ilgilenemiyorum. Sayfayı açıp hep aynı şeyleri görmek de pek hoş olmadığından, uzun bir şeyler yazamasam da biraz yemekler ile ilgili fotoğraf koymaya karar verdim. Hadi hepimize afiyet olsun:)

Aşağıdaki fotoğrafları bir Shanghay lokantasında çektim. Çin'li arkadaşlarımız ile beraber gitmiştik. Ben çok hoşlandığımı söyleyemem Çin mutfağından. Yedikleri şeyler gerçekten çok tuhaf, çok kıtlık çektikleri için herşeyi yemeyi öğrenmişler ve hala yemeye devam ediyorlar. Tüm yemeklerine kattıkları MSG (Mono Sodyum Glutamat) diye bir madde var ki akıllara zarar, yemeğin tadını arttırmak için kullanıyorlar ancak maalesef çok zararlı.

Aşağıdaki fotoğrafta görünen kahverengi şeyler ördek dili.

Bu ise bizim balkabağı. Tatlı olarak pişirilmemiş, yemek olarak yeniyordu. Tadı kötü değildi.

Lotus kökü. Tadını hiçbir şeye benzetemedim. Yemeklerin birlikte pişirildiği o jel kıvamındaki vıcık madde beni benden alıyor zaten:(

Lezzetsiz ve bol kılçıklı bir balık. Tanıdığım tek balık somon burada.

Ve tofu . Bu gerçekten lezzetliydi. Ancak baskın bir tadı olduğu için, daha doğrusu sosu ağır olduğu için ölçülü yiyebildim. Daha sonra evde de yapmayı denedim ancak aynen çöpe gitti.

Aşağıdaki fotoğraflar ise, bir marketin en üst katındaki yemek bölümünde çekildi. Bizden başka hiç yabancı yoktu. Mekan kötü olsa da yemekler güzeldi diyebilirim.

İşkembe. Çok kötü görünüyor.

Bu ciğerdi sanırım.

Bunlardan istediklerinizi seçip pişirtebiliyosunuz.

Bizim çiğ böreğin aynısı.

Dumpling ve noodle lar. Bunlar son derece lezzetli oluyor genellikle.

Fasulyenin kızarmış hali. Yanındaki ise kıymalı börek.

Kızarmış hamurlar, üzerine şeker döküp tatlı olarak yiyorlar. Yanındakiler ise Çin pudingi. Her ikisini de sevmedim. Kızarmış, karışık, renklendirilmiş yiyecekler bana göre değil.

Görüldüğü gibi Çin mutfağı pek sanıldığı gibi sağlıklı değil. Kızarmış ve bol yağlı yemekler. Bu kadar ağır ve yağlı yiyerek, bu kadar ince kalmaları ise genetik miraslarından sanırım. Biraz haksızlık olmuyormu? :D

Bird Nest

2008-08-19T13:10:00.008+01:00

Pazar akşamı Bird Nest olarak adlandırılan olimpiyat stadındaydık. Çok güzel bir akşam ve çok başarılı bir organizasyondu. Stadyuma hiç sorun yaşamadan ve stressiz bir şekilde gittik. Evimizden stadyuma gitmek için metro kullandık ve 3 metro değişikliği yaptık. En son değişim yapılırken artık metro olympic green denen bölgeye gireceği için tüm güvenlik kontrolleri burada yapılıyordu. Kalabalığa rağmen 10 dakika bile beklemeden güvenlik kontrolünden geçtik. Olympic green'e yani tüm hemen hemen tüm olimpiyat oyunlarının yapıldığı yapıların olduğu bölgeye vardık ve bir daha hiç güvenlik kontrolü olmadı. Stadyuma çok rahat sadece
biletlerimizigöstererek girdik.

Bayanlar 100 mt. koşusunda Türk sporcumuz yarı finale kaldı. Onun dışında erkekler 10.000 mt. koşusunda atletimizi gördük, ancak maalesef başarılı olamadı. Onun dışında hiçbir karşılaşmada sporcumuz yoktu. Diğer ülkeler gururlanarak ülkelerini desteklerken biz aynı duyguları paylaşamadık.

Bol rekorlu bir geceydi. Ard arda olimpiyat ve dünya rekorları kırıldı. Özellikle bayanlar koşusunda 3 Jamaica'lı sporcu ilk 3'ü paylaşınca hemen önümüzdeki Jamaica'lıların sevinçleri görülmeye değerdi. Bir anda etrafımız kameralarla doldu, sporcularda buraya gelince coşku iyice arttı. Çok keyifliydi. Umarım bizim ülkemiz de bir gün benzer başarıları yakalar.

Gecenin sonunda Çinliler bayraklarımızla bizleri görünce bol bol fotoğraf çektirdik. Hatta bazıları sanırım İngilizce bilmediklerinden dolayı yanımıza gelmeye cesaret edemiyorlar, arkamızdan gizlice fotoğraflarımızı çekiyorlardı. Tabii arkada patlayan flaşlardan ne yaptıklarını anlıyorduk ama çaktırmadık:)

Fotoğrafların üzerine tıklayarak büyük görebilirsiniz.

Olimpiyat Heyecanı

2008-08-16T13:15:00.002+01:00

Yarın Türkiye saatiyle 14.00'da başlayacak olan olimpiyatlarda, atletizm branşında (koşu,gülle atma v.s.), bir elinde Türk bayrağı, diğer elinde galatasaray bayrağı sallayan birileri görürseniz bilinki onlar ben ve eşim olacağız. Çok heyecanlıyım:)

Bugünlerde..

2008-08-14T01:56:00.005+01:00

Şehir inanılmaz kalabalık, renkli, eğlenceli ve tüm kalabalığa rağmen stres yok. Elimde makina (çoğu zaman fotoğraf çekmeyi unutsam da) her gün ayrı bir yere gidip dolaşıyorum, oturup gelen geçeni, her milletten insanı gözlüyorum. Çok keyifli.

Şimdi biraz fotoğraf. Elimde makina dolaşmaya devam.

Öğrenmem lazım (Tai chi)

Çin'li bebelerin günlük kıyafeti. Çok pratik:)

Akşam yemeğimizi burada yedik.

Beijing 2008 Opening Ceremony

2008-08-09T02:48:00.004+01:00

Beijing 2008 olimpiyatları açılış gösterisi tek kelime ile muhteşemdi. Tamamen kendi kültürlerini yansıtan bu harika gösterinin enerjisinin büyük bir bölümü doğal kaynaklardan elde edildi. Takdir etmemek elde değil. Seyretmeyenlere tavsiyem mutlaka bir yerden bulup izlemeleri. ABD başkanı sevgili!! Bush'un arkada bir koltukta sıradan bir vatandaş gibi oturtulup gösteriyi izlemesi ayrıca çok hoştu.

Daha iyi bir açılış izlemedim, bundan sonrası için de bu kadar güzeli olurmu bilmiyorum.

N: Beijing'te beklenen yağmur, Çinliler tarafından fırlatılan roketler sayesinde engellendi, nasıl demeyin, bilmiyorum, Çinli işte, yapmış adamlar...

Peking Duck

2008-08-04T15:45:00.007+01:00

Neredeyse 10 gün olmuş bir şeyler yazmayalı. Geçtiğimiz hafta hastaydım maalesef. Sanırım klima yüzünden oldu. Üşütmüşüm halsizlik, ishal v.s. Geçti, toparlandım, çok iyiyim. Arkasından internet problemi başgösterdi (ki hala çözülmedi tam olarak). İki sebep birleşince biraz uzak kaldım sayılır. Tabi hasta olunca dışarı da çıkamadım. Haftasonuna kadar evdeydim.

Biraz Çin yemeklerinden bahsetmek istiyorum bu sefer.
Önceki hafta eşim ve birkaç Çinli arkadaşımız ile beraber yabancıların ağız tadına yakın Çin yemekleri yapan şu restauranta yemeğe gittik. Ben daha önce de gidip test etmiştim:) Yemekler çok hoşuma gidince ve arkadaşlarla yemeğe çıkılacak olunca aynı yerde yemeyi tercih ettik. Çinliler dışarıda yemek yemeyi, daha doğrusu misafir ağırlamayı seviyorlar. Hatta bazı büyük işlerin yemeğe bağlı olarak nasıl geliştiğini duyuyorum burada. Örneğin bir firma, başka bir firmadan çok önemli bir iş almak istiyor. Olay burada başlıyor. Firmada üst düzey artık kim varsa yemeğe davet ediliyor. Restauranttaki en şık yiyecekler ikram edildikten sonra, çok yüksek ücretle satılan köpekbalığı çorbası sipariş ediliyor. Ve misafire ne kadar önem verildiği karşı tarafa hissettiriliyor. Tabi ben bu olaydan, daha doğrusu köpek balığı çorbası adı altındaki hayvan katliamından nefret ediyorum. Sadece hayvanın yüzgecini alabilmek için avlanıyorlar, hayvanı yakalayınca yüzgecini kesip tekrar denize atıyorlar ve öylece ölüme terkediyorlar. Yemeğe genellikle kalabalık olarak çıkıyorlar, hemen hemen tüm düzgün restaurantlarda, ayrı ayrı odalar var. Bu odalar sadece birer aileye hizmet veriyor, yemek grup halinde odalarda yeniliyor. Masaların üzerinde döner tablalar bulunuyor, sipariş edilen yemekler bizde olduğu gibi getirilip önünüze değil, bu tablanın üzerine koyuluyor. Herkes tablayı döndürerek tabağına istediği çeşidi alıyor. Tatlı sipariş edildiyse, o da yemeklerle beraber getiriliyor. Çin yemeklerinin bir çoğu şekerli. Bizim ağız tadımıza pek yakın değil yani. Yemeğin yanında mutlaka çay içiyorlar.

Bir de meşhur Pekin ördeği var. Ben her ne kadar tadını sevmesem de birçok kişi çok beğeniyor. Ördeğin siparişini verdikten yaklaşık 1 saat sonra hazır oluyor ve servisi pişirenler yapıyor. Bizim gittiğimiz yerde ördek 99 parçaya ayrıldı. Bir de sadece ördek restaurantları var ki, buralarda 110 parçaya ayrılıyormuş. Ördeğin derisinin hemen altındaki tabaka çok ilginç. Sanki ekmeği bol yağ ile kızartıp oraya koymuşsunuz gibi kalın bir tabaka var. Tadı ise kötü. Ördek parçalanırken özel bir sunum ile bir takım soslar masaya geliyor. Orta kısımda, bizim lavaşın pirinç unuyla yapılmış hali var. Küçük tabaklarda, yeşil soğan, havuç, tatlı patates, ne olduğunu anlayamadığım tatlı bir sos ve bir kaç şey daha geliyor. Bu lavaşın içine ördekten, sostan ve diğer istediğiniz sebzelerden koyup yiyorsunuz. Siz ördeğinizi mideye indirirken, hayvanın kafasını isteyip istemediğiniz soruluyor. Geri kalan parçaları toplayıp götürüyorlar. Aradan biraz zaman geçtikten sonra, porselen bir çorba kabında ördek kemikleri, sarımsak, lahanaya benzer bir otla yapılmış çorba geliyor. Burada bizim sevgili Çinlilerimiz hem ördek, hem tatlı yiyerek, arada da çorbadan içiyorlardı. Tabii sürekli bana da tadına bakmamı söylüyorlardı. Eh bizim de onların kültürüne uyum sağlamamız gerekli diye az da olsa hepsinin tadına bakıyorum tabii.

Bir de asla yemem dediğim şeyler var ki, sağolsun arkadaşlarımız bu tip yiyecekleri bize olan saygılarından sipariş etmiyorlar. Tavuk ayakları, domuz burnu, kulağı, kafası, ayakları. Böcek çeşitleri, yılan v.s. Hatta bazı bölgelerde ( artık yasaklanmış neyseki) canlı maymun beyni yediklerini duydum ve arkadaşlarımız bunu doğruladılar. Maalesef maymun beyni yiyebilmek, diğer insanlara karşı bir güç simgesi olarak gösteriliyormuş.

Markette alışveriş esnasında ilke defa gördüğüm şeyler de oluyor. Sebze ve meyve bölümünde, çeşitli tropikal meyveler (bazılarını çok beğeniyor, bazılarını hemen çöpe atıyoruz), minik bal kabakları, tatlı patates, sopa gibi görünen ne olduğunu bilmediğim sebzeler, iki avuca sığan karpuzlar...

Deniz ürünleri çok çeşitli ve çok ucuz. 1 kilo jumbo karides 30 rmb( 5 ytl bile değil ), yengeç, kaplumbağa (bu çeşidide ilk defa gördüm çok uzun bir boynu var, burnu da domuz burnunu andırıyor), kurutulmuş minicik karidesler, yosunlar...
Tüm bunların fotoğrafını çekmem lazım.

Yemekler ile ilgili gözlemlerim şimdilik bu kadar. Eminim daha sonra vakit geçtikçe çok daha fazla gözlemleyerek bilgi sahibi olurum. Yarın akşam Çinli arkadaşlarımızı yemeğe davet ettik. Bakalım yemeklerimiz hakkında ne düşünecekler?

Panjiayuan Antik Market ve çözülen minik problemler

2008-07-26T05:46:00.008+01:00

Artık kendi yemeklerimizi yapıp afiyetle yiyoruz. Jenny Lou's isimli, genellikle burada yaşayan yabancılara yönelik satış yapan bir market var. Ne aradıysam hepsini bu markette buldum. Tabii Metro'nun da hakkını yememek lazım. O da Jenny kadar olmasa da bizler için bir çok ürün satıyor. Geçen hafta uzun zamandır sayıkladığım bamyayı buldum ve afiyetle yedim. Hatta sadece bamya ile kalmayıp, biber dolması bile yaptım. Bu hafta işleri daha da ilerlettik. Bu akşam evimizde ilk misafirimizi ağırlayacağımız için, menümüzü fazlalaştırdık. Çerkez tavuğu yaptım:) Daha önce yoğurt probleminden bahsetmiştim. Jenny Lou's'da bizim yediğimiz yoğurtlardan vardı, hemen aldım tabi. Ancak küçük kaselerde satılıyor ve bu marketler maalesef bizim evimize uzak. Ben de çareyi yoğurt denemesi yapmakta buldum. Daha önce Türkiye'de birkaç defa denemiştim, ama olmamıştı. Birkaç akşam önce denemekten ne çıkar diyerek mayaladım, sardım sarmaladım yattım uyudum. Ertesi sabah gözümü açar açmaz doğru mutfağa koştum ve tataaamm, yoğurdum olmuştu. Minik gibi görünen, ama aslında bizim için önemli olan bu problem de çözülmüş oldu. Vee dün akşam 2 kilo süt ile denedim, tekrar oldu:)

Artık evimizde misafir ağırlamaya başlıyoruz. Sırada o kadar çok gelmek isteyen varki, hepsini bir haftasonuna koyuyorum kafamda, ohoo birkaç ay haftasonlarımız dolu olacak gibi görünüyor. Bu misafirlerin için de Türkler de var tabii. Haftaya Pazar sabahı, eşimin asistanlarını geleneksel Türk kahvaltısına davet ettim. Tabi beyaz peynir, sucuk, pastırma v.s. yok ama, onlar için eldeki malzemelerle hazırlayacağım bir kahvaltının bile çok değişik olacağına inanıyorum.

Geldiğimizden beri mutlaka her hafta birkaç gün yağmur yağıyordu ve insan bir nebze de olsa ferahlıyordu. Bu hafta hiç yağmur göremedik maalesef. Hele olimpiyat dönemi boyunca hiç yağmayacak, adamlar öyle bir sistem hazırlamışlarki, yağmur yaklaştığı anda önlem alıp, yağmuru Pekin'in dışına yağdıracaklarmış.

Çin'e gelmeden önce Flickr'da Çin ile ilgili fotoğraflara bakarken, Panjiayuan antik marketi görmüştüm ve listeme eklemiştim. Buraya geldikten sonra bir defa gitme girişimimiz oldu, akşama kadar bulamadık, taksi ile saatlerce dolaşmak zorunda kaldık, ve bsunların hepsi benim taksiciye yanlış isim göstermemden dolayı oldu, eşimi de o gün zaptetmek çok zor oldu tabii:)) Neyse geçenlerde metro markete giderken tesadüf eseri Panjiayuan'ı gördük. Halbuki ne kadar kolaymış gitmek. Bizim buradan metro ile birkaç durak uzakta sadece. Market çok büyük bir alanda kurulmuş bir açık hava marketi. Aklınıza ne kadar ıvır zıvır geliyorsa hepsi satılıyor. Takılar, resimler, süs eşyaları, heykeller, yöresel kıyafetler bir sürü şey. Tabi burada da çok sıkı pazarlık yapmak gerekiyor. Eve geçtiğimizden beri, dekoratif amaçlı bir buda başı istiyordum, özellikle taş olursa daha makbule geçecekti. Burada istediğim gibi birkaç tane gördüm, ama maalesef satıcılarla pazarlıkta anlaşamadık bir türlü. Çektiğim fotoğraflar hariç elim boş döndüm. Ama asıl benim için önemli olan gördüklerimdi. Hava çok sıcak olduğundan bir süre sonra kaçmak zorunda kaldık, sonbaharda tekrar gidilecek yerler arasında şimdi.

Beijing Zoo

2008-07-19T04:29:00.006+01:00

Sonunda evimize taşındık ve 1 aylık otel hayatımız sona erdi. 5 gündür ev ile ilgili işlerle uğraşıyorum.
Yine komik ve ara sıra çıldırma noktasına getiren olaylarla karşı karşıya kalıyorum. Taşınmadan önce evimiz ile ilgilenen emlak şirketi bir temizlikçi ayarladı. Temizlikçi gelmeden önce bizim kızlardan birine kadının elektrik süpürgesi, temizlik malzemeleri v.s. olup olmadığını sordum. Kızcağız oo var var dedi. İyi hadi bakalım dedim bende. Aynı gün metroya alışverişe gittik ve orada beni şeytan dürttü. Ben iyisimi bir minik elektrik süpürgesi alıyım dedim ve aldım. Market dönüşü eve aldığımız eşyaları bırakmaya geldik, evdeki işimizi halledip dışarı çıkarken bizim kız (ismi Wendy) işte kadın bu dedi. Aman Allahım bir baktımki kadın elinde bir kova, bir araba yıkama fırçası ve leş gibi bir bezle gelmesinmi:)) Eşime,'ben bu kadının yapacağı temizlikten hiçbirşey beklemiyorum' dedim. Ertesi sabah evi kontrole geldim ve gördüklerim beni hiç şaşırtmadı. Banyolar temizlenmiş, geri kalan pis ev aynı şekilde yerli yerindeydi. Wendy'ye kadını tekrar çağırmasını söyledim ve bu sefer başında durdum. Kadın iyi niyetli gibi görünüyor ancak Çinlilerin temizlik anlayışı çok farklı. Bir bakıyorum 2 dakika önce yeri sildiği bezle mutfak tezgahını temizliyor:\ Deterjan kullanmak istemiyorlar. Mutfakta oluşmuş yağ lekeleri için bunlar çıkmıyor dedi. İyi dedim o zaman sen başka yerleri temizle. Aldım yağ sökücü ve süngeri kendim temizledim. Kadından genel olarak memnun kaldım, en azından söylediğim şeyleri yaptı. Bundan sonra her hafta gelicek ve ona nasıl temizlik yapmasını istediğimi yavaş yavaş öğreticem.

Bir gelişme de, daha önce tanıştığım Türk bir bayan vardı. Nasıl dünya tatlısı anlatamam. Yaşça benden çok büyük olmasına rağmen çok iyi anlaştık. Dün 2 bayanla daha tanıştırdı beni. Bir tanesi maalesef Ağustos sonunda Türkiye'ye dönüyor, diğeri burada. Çok eğlendik, çok güldük, güzel bir Çin lokantasında çok lezzetli Çin yemekleri yedik. Sanırım iyice alışıyorum buraya ve kendimi burada gerçekten mutlu hissediyorum.

Biraz acele yazılmış bir post oldu, zira çok işim var.

Geçen hafta daha önce gidip, hava sebebiyle yarım bırakmış olduğum hayvanat bahçesi ziyaretimi tamamladım. Genel olarak hayvanların bir şekilde hapsedilmiş olmalarına, kendi doğal ortamlarından koparılmalarına karşı olsam da, belki hiçbir zaman göremeyeceğim hayvanları görebilmek beni mutlu ediyor. Bencillik yapıyorum sanırım, ama ne yapabilirim. Ayrıca akvaryum bölümünde muhteşem bir yunus şovu izledim, gösterinin sonunda çok duygulandım. Zavallı hayvanlar balıkları yiyebilmek için her numarayı öğrenmişler, çok ama çok akıllı ve sevimliler. Tabii hayvanat bahçesindeki favorilerim pandalar ve dünya tatlısı lemurlar oldu. Fotoğraf ekliyip şimdilik kaçıyorum. Herkese sevgiler:)

Geçen haftasonundan

2008-07-08T01:53:00.011+01:00

Bir süredir yazı ekleyemedim. Bugün yazarım, yarın yazarım derken epey vakit geçmiş. Bu arada etrafı ve insanları tanımaya devam ediyoruz tabi. Önceki haftasonu eşimin işi sebebiyle etrafı çok iyi tanıması gerektiği için bize bir tur programı hazırladılar ve 12 saatlik bir Pekin turu yaptık.

Sabah 7'de maraton başladı. İlk durak Çin seddiydi. Ancak hava çok sisli, çok nemli ve yağmurluydu. Böyle olunca Çin seddi bize eziyet oldu açıkçası. Düşmemek için bacaklarımızı kasmaktan 1 saat sonra bacaklar titremeye başladı. Kendimemi hakim olayım, etrafımı görmeye çalışıyım uğraşıp durdum. Çin seddine Pekin'den 3 çıkış noktası var. Biz Badalling çıkışını kullandık. Hava kötü ve zamanımız da kısıtlı olduğu için, en tepe noktaya teleferik ile çıktık. Havanın sisli olması en çok burada işime yaradı, o kadar yükseklikte aşağıyı görmemek çok iyi oldu. O sisin içinde bile nasıl uçurumlar olduğunuz birazcık görüp, gerisini de tahmin ettim.

Çin Seddi, doğuda Sarı Deniz’den başlayıp batıda Gobi Çölü’ne kadar uzanıyormuş. Duvarın yüksekliği 10 m, genişliği 5 m, uzunluğu 7 bin km civarında imiş. Muazzam rakamlar. O günkü şartları düşününce hayran kalmamak elde değil.

Çin seddinin ardından Ming Tomb'u ziyaret ettik. Ming hanedanlığının mezarlarının burada olduğuna inanılıyor. Bizde batıl sayılan bazı inançların çok benzerlerine burada insanlar inanıyor. Mesela Ming Tomb'da bulunan etrafı açık kapıdan geçerseniz, ölülerin tarafına adım atmış olacağınıza inanıyorlar. Rehberimizin uyarısıyla ölülerin tarafına adım atmadan, kapının yan tarafından geçiverdik. Ming Tomb'un arka tarafı ormana açılıyor ve bazı mezarların bu ormanın içinde olduğunu, ancak ormana adım atarsanız çok uğursuz olacağını söylüyorlar.

Ming Tomb ziyaretinden sonra yakın bir yerde, tüm turların gidip öğle yemeği aldığı, büyük bir store ve restauranttan oluşan binaya gittik. Binanın girişinde, içeride satılan hediyeliklerin bir kısmının yapıldığı bölüm var. İlk önce burayı geziyorsunuz. Çinlilerin nasıl konsantre çalıştıklarının canlı örnekleri burada görülebilir. Kulaklarında birer kulaklık, kesinlikle kafalarını bile kaldırıp size bakmadan çalışmaya devam ediyorlar. 1 dakika içinde önlerinden onlarca insan geçiyor ancak onlar sadece işlerini yapıyorlar. Buradan sonra kocaman bir hediyelik eşya bölümüne giriyorsunuz. O kadar büyük ve o kadar çeşitli ki anlatamam. Burada yaşıyor olmasam,bir sürü lüzumsuz şey alıp çıkardım eminim:)

Yemeğin ardından şehre tekrar geri dönüp Summer Palace'a gittik. Söyleyebileceğim tek kelime ile büyüleyiciydi. İmparatorun eşi burayı çok beğenip, yazlık bir saray inşa ettirmiş, ne de iyi yapmış.Ayrıca burada dünyanın en uzun koridoru (728 metre) bulunuyor. Bu koridorda yer alan 30.000 adet resmin hiçbiri birbirinin aynısı değilmiş. Sanırım burayı bol fotoğraf benden daha iyi anlatacaktır.

Bir sonraki durağımız Temple of Heaven idi. Tapınak 1420 yılında, tamamen ahşaptan ve tek bir çivi dahi kullanılmadan yapılmış. Maalesef kapanış saatine denk geldiğimiz için tapınağın içini gezemedik. sadece bahçesinde dolaştık. Bu arada bu tapınağın bahçesinde çok sayıda müzisyen var. Nota defterlerini alıp gelmişler, burada çalışıyorlar. Yaptıkları müzik, bu mistik atmosfer ile bütünleşiyor. Çok hoş.

Son durağımız, her zaman çok merak edip görmek istediğim Hutong turu idi. Bu turda Çin'in geleneksel eski mahallelerini bisiklet rikşav ile dolaşıyorsunuz, daha sonra o gelenekse evlerden birine konuk olup, ev sahibi ile sohbet edip, fotoğraf çekebiliyorsunuz. Bu turun tek iyi tarafı o evlerden birisine girebilmek. Onun dışında ben hutonglarda yürüyerek dolaşmayı ve rahatça bol bol fotoğraf çekmeyi tercih ederim ve bunu en kısa sürede gerçekleştirmek istiyorum. Bu hutonglar banyosuz ve tuvaletsiz. Aynı mahallede ortak kullanılan tuvaletler var ve bunları kullanıyorlar. Zaten hutongların bir çoğu artık yıkılıp, yerlerine binalar yapılmaya başlamış. Bizim gittiğimiz Houhai bölgesinde idi ve bu bölgede bir eski ev bedeli 3 milyon rmb imiş. Korkunç bir para. Zaten bizim ziyaret ettiğimiz ev sahibinin de o evde oturmadığına eminim. Bir kızı ve oğlu varmış, 2 tane de torunu. Onlar binada oturuyorlamış. Buzdolabının üzerinde, bir sürü ülkeden alınmış magnetler vardı.

Sabah 7'de başlayan turumuz, akşam 7'de sona erdi. O gün aşırı yorgunluk hissetmesem de ertesi gün Çin seddi gezisinin sonucu olarak, bacaklarım tutmuyordu ve ayaklarımın üzerine basamıyordum. 1 günlük gezi, 2 gün oda hapsi ile sona ermişti:)

10 Gün

2008-06-27T02:05:00.008+01:00

Öncelikle şunu söylemek istiyorum, 1 sayfa dolusu yazdığım postu az önce neye bastıysam sildim, grrrrr çok kızdımmm:((

Neyse gelelim gelişmelere. Bugün tam 10 gün oldu geldiğimiz. Dolu dolu geçen 10 gün. Bazen kendimi buraya sadece gezmeye gelmiş gibi hissediyorum, ama sonra etrafıma bakıp 'artık yuvam burada' diyorum. Her geçen gün buraya daha çok alışıp, daha fazla seviyorum. Her gün yeni değişik şeyler görüyorum, yeni tadlar deneyip tekrar ve tekrar beğenmiyorum:) Anlaşıldı ben Çin yemeklerine alışamayacağım.

Dün başıma gelen olayı hemen anlatmalıyım. Sabah kalktım, eşim aşağı indi ofise, internet v.s. derken kahvaltı saatini kaçırdım. Otelin karşısında Starbucks var, oraya gidip sandviç yemeye karar verdim. Daha önce de denediğim chicken seasar wrap diye, dürümümsü bir sandviç vardı, tekrar ondan aldım, dışarıdaki masalardan birine güzeelce kuruldum. 2 parça halindeki dürümümün birini bir güzel yedim, yerken de ne tuhaf tavuk tütsülenmiş galiba dedim. 2.parçayı elime almamla şok geçirmem bir oldu. Tavuğun içine parça parça tütsülenmiş domuz eti atmışlar. Allaaahh diyerek attım elimden. O kadar tiksindimki anlatamam. Bir tek tadını sevebildiğim o vardı, o da beni yarı yolda bıraktı. Kendimi açlıkla cezalandırıp;p, tapınakları gezmek üzere yola çıktım. Lama tapınağını sorunsuz gezdim, bol bol fotoğraf çektim. Aradan geçen birkaç saatten sonra Konfüçyüs tapınağına geçtim, yarım saat kadar sonra tüm vücudumu titreme bastı, sanki yığılıp kalacakmışım gibi bir his. Off dedim şimdi yandın kızım, derdini de anlatamazsın burada, kaderin buymuş dedim:) Şaka bir yana önceki akşam da zayıflama isteğim ile sadece salata yemiştim ve vücut isyan bayrağını kan şekerimi bir anda düşürerek çekmişti. Tapınağın yakınında sadece 1 restaurant vardı, Çin yemekleri yapan. Ağzımı burnumu kapatarak yemeye karar verdim. Sebzeli Çin mantısı ve mantar sipariş ettim. Yemeklerim geldi ve tadları berbat olmasa da güzel değildi. Bir yandan ellerim titriyor açlıktan, bir yandan da çubuklarla yemeye çalışıyorum, işte Çin işkencesi bu demekki dedim:) Ben olsam o çeşit çeşit mantarı ne güzel pişirirdim, atmışlar sosun içine vıyk vıyk kayıyor çubuktan, yerken sanki solucan yutuyormuş gibi bir kayganlık daha:) Neyse öyle veya böyle beni kendime getirdi. Tapınak gezimi tamamladıktan sonra etrafta çok fazla Hutong (eski mahalleler) olmasından dolayı biraz yürümeye karar verdim. Etrafa baka baka yürürken kayboldum. Yollar çok karışık geliyor bana burada, isimlerde hep birbirine benzeyince kaybolmamak imkansız. Kaybolmanın tadını çıkartarak biraz daha dolaştım ve sonra taksiye bindim. Burada taksiler çok ucuz. Açılış 10 rmb ( yaklaşık 1,5 usd, kilometre başına 2 rmb artıyor ). Bir gün için gayet yeterli bir macera sanırım.

Çok güzel gelişmeler var. Bunların başında burada yeni arkadaşlar edindiğim haberini vermek istiyorum. Buraya gelmeden önce yazılarını okuyarak, kendisi ile haberleşerek güç aldığım sevgili Esra geliyor. Aynı şehirde olmasak bile, aynı ülkedeyiz ve en kısa zamanda internette yaptığımız güzel sohbeti yüzyüze gerçekleştireceğimize eminim. Vee Cumartesi günü buradan bir Türk arkadaşla buluşuyoruz, beraber önce alışverişe, sonra eşimin de katılacağı bir yemek ve kahve faslına gideceğim. O arkadaşın da burada edindiği bir çok Türk arkadaş var ve bizi de tanıştıracak. Bizim gelmeden önce haberleşip, mailleştiğimiz birkaç kişi daha var, en kısa zamanda onlarla da bir görüşme ayarlayacağız.

Bir diğer gelişme de ev ile ilgili. Sonunda çok beğendiğimiz bir ev buldular bize. İçinde oturan kişi 15 Temmuz da boşaltacak evi, temizlik, eksikleri giderme v.s. derken 1 ay sonra taşınmış olacağız ancak. O zamana kadar oteldeki hayatımıza devam. Şikayetim var mı? Tabiiki hayıııırr. Yanlız hiçbir zaman büyük konuşmamak gerektiğini bir defa daha anladım. Asansörden ödüm patlar, 'hayatta merdivenle çıkamayacağım kadar yüksek katta oturmam' derdim. Yeni evim 23. katta:)

Otelin yanında büyük bir alışveriş merkezi var, önümüz ise park. Sabahları aşağıyı seyrediyorum, erkenden insanlar gelip spor yapmaya başlıyorlar, çok öğrenmek istediğim Tai Chi burada sanırım herkes tarafından uygulanıyor. Bu hareketlilik gecenin geç saatlerine kadar devam ediyor. Otelin etrafını iyice öğrenmem lazım, hangi yol nereye çıkar v.s. Evimiz de otelin hemen karşısında olacak.

Aslında yazacak daha çok şey var ama biraz dağıldı aklımdakiler. Fotoğrafları ekleyip kaçıyorum.

Herkese sevgiler..

N: Fotoğrafların büyük hali için tıklayabilirsiniz.

Pekin (Beijing)'den ilk izlenimler

2008-06-23T11:19:00.006+01:00

Günler eğlenceli geçiyor, hergün yeni bir yere gitmeme karşın daha çok az bir bölümünü gezebildim Pekin'in. Ev konusu hallolmadığı için otelde kalmaya devam ediyoruz. Geldiğimden beri bazen zor, genellikle çok eğlenceli şeyler oluyor. Bunun başında tabi dil sorunu olduğu için anlaşma geliyor.

Taksiye binince hemen otelin bize vermiş olduğu kartı çıkartıyoruz. Kartın üzerinde Çince ve İngilizce 'lütfen beni ... adresine, ... oteline götürünüz' yazıyor. Çoğu taksici birkaç dakika bekledikten sonra anlıyor ve götürüyor. Fakat geçen akşam komik bir olay oldu. Çok kalabalık ve yabancıların bol olduğu bir cadde üzerinde taksi çevirdik. Taksici tabiki İngilizce bilmiyordu. Biz her zamanki gibi kartımızı verdik, taksici torpidodan dev gibi bir büyüteç çıkarttı, yaklaşık 10 dk. inceledikten sonra ' ben bilmiyorum orayı' dedi. Ben de yazıları büyüteçle okuyan bir taksicinin aracına zaten binmek istemediğim için isabet oldu:) Hemen arkasından başka bir taksi çevirdik. Bindik tekrar kartımızı verdik. Adam baktı baktı, ' haa ok. i know, i know' dedi. Ohh dedik, rahat rahat gideriz şimdi. 5-10 dk. gittikten sonra yolları daha önce hiç görmediğimizi anladık ama taksicimiz 'i know' demişti bir kere. Bir süre sonra karşımıza Hilton (bu bizim kaldığımız otel değil) çıktı ve sevgili taksicimiz doğru otelin önüne gitti, zafer ifadesiyle geldik dedi. Bizde film koptu tabi, gülelimmi, ağlayalımmı:)) Neyse otelin kapısındaki İngilizce bilen doorman yardımcı oldu, taksici çok utandı:) Bizi ilk aldığı yere kadar götürdü ve bundan sonrası için taksimetre açacağım diyerek yol boyu bizden özür diledi. Çin'de yabancıların hakları çok iyi korunuyor ve Çinliler için çok ağır cezalar var. O yüzden Çinliler, yabancılar ile ters düşmek istemiyor.

Ayrı bir komedi de süpermarketlerde yaşıyoruz. Bir kere çok meraklılar. Nasıl hareket ediyoruz, nelere bakıyoruz, neler alıyoruz hepsi inceleniyor. Dün akşam gittiğimiz marketten çıkışımız geç saate kalınca, eşimle hazır birşeyler alıp odamızda yemeye karar verdik ve gözümüz hazır pişirilip satılan pizzalara takıldı. Ancak tabii yine İngilizce problemdi. Pizzanın içinde domuz eti olup olmadığını öğrenmeye çalışıyorduk. 10 dakika sonra biz de, satıcı da, etrafımıza toplanan seyircilerimiz de resmen kahkahalarla gülüyorduk. Ben derdimizi anlatamayınca kalem kağıdı alıp domuz resmi çizdim, maalesef domuzumu da bir şeye benzetemediler:) Allahtan bir süre sonra yanımızdan geçen biri az buçuk İngilizcesi ile derdimize çare buldu ve deniz ürünlü pizzamız elimizde mutlu bir şekilde olay mahalini terkettik:)

Ancak şunu söyleyebilirim, Çinliler genellikle çok sevimli ve sıcakkanlı insanlar.

Yani hergün ayrı bir macera bizim için. Yemek olayı hala zor ama adımbaşı bulunan Starbucks'lar ve içi sebzeli, buharda pişen, bir çeşit mantımsı dumplingler problemi çözmede yardımcı oluyor. Eşim artık çalışmaya başladığından ben yanlız dolaşıyorum. Mesela dün hayvanat bahçesine gittim. Her ne kadar yağan sağnak sayesinde gezim yarım kalsa da, sevimli pandaları görebildim. 4 gün önce yasak şehiri gezdik. Yasak şehir çok büyük, 9999 odadan oluşuyor ve hepsini gezmek mümkün değil. Havanın çok sıcak olmasından dolayı, birkaç saat sonra bunaldım ve göremediğim çok bölümü olduğuna eminim. Daha gezmemiz, öğrenmemiz gereken çok şey var, hepsi zamanla olacak tabi. Şimdiye kadar gördüklerimi, fotoğrafladıklarımı paylaşıyorum.

Pekin'den merhaba

2008-06-19T15:34:00.005+01:00

Çok yoğun fakat bir o kadar da hızlı geçen hazırlanma sürecinin sonunda nihayet Pekin'e ayak bastık. Özellikle son birkaç hafta benim için çok stresli geçmişti. Ailemden,arkadaşlarımdan, evimden ayrılma düşüncesi beni çok üzmüştü. Ama artık hepsi geçti, geride kaldı, buradayız Pekin'de ve şimdilik gayet iyiyiz.

Evimiz hazırlanana kadar eşimin görev yapacağı otelde kalacağız ve açıkçası ben bu durumdan hiç şikayetçi değilim:) Günlerimiz gezmekle, etrafı keşfetmeye çalışmakla geçiyor. Burası apayrı bir kültür, çok farklı. Ancak insanlar çok sıcak, yabancılardan çok hoşlanıyorlar, çok inceliyorlar, elimden, kıyafetlerime kadar inceleniyorum:) Tam 50 gün sonra olimpiyatlar başlayacağı için harıl harıl çalışıyorlar. Heryerde inşaat, dekor yapılıyor. Pekin çok büyük, gelişmiş ve temiz bir şehir. Havası çok tuhaf ama, çok sıcak, çok nemli ve her daim puslu, mavi gökyüzü yok. Yollar çok geniş, insanlar sakin, heryer kalabalık, hareketli, ışıl ışıl.

Geldiğimiz ilk gün Xidan isimli alışveriş caddesine gittik, biraz market dolaştık, neler yiyip içtiklerine baktık. Eşimle yoğurtsuz sofraya oturmazdık Türkiye'de, burada ne yapacağız bilmiyorum, yoğurt diye sattıkları şeyler resmen süt. Tavukların hiçbir yerini ziyan etmemişler, ayaklarına kadar yiyorlar.

Bugün ise Tian'an men meydanını ve Zhongshan parkı gezmekle başladık güne. Park o kadar büyüktüki akşamüstü ancak çıkabildik dışarı. Daha sonra Wangfujing isimli meşhur alışveriş caddesine gittik. Çok büyük alışveriş merkezleri dolu bu cadde üzerinde. Tabiki hepsini gezmeye vaktimiz olmadı daha. Ancak, her çeşit böcek, yılan, deniz atı, deniz yıldızı, çiyan v.s. iştah açıcıların satıldığı night market'i gezmeden dönemezdik otele. Kokuları anlatmam mümkün değil, yaşamak lazım.

Şu anda saat gece 1. Hala jetlag etkisinde olduğum için uyku tutmuyor, bunu yenmek için gidip kendimi biraz zorlayarak uyutmam lazım. Bol fotoğraf ekliyorum. Onlar daha iyi anlatacaktır.

Son Günlerde...

2008-06-08T06:33:00.002+01:00

Gidiş tarihine 8 gün kaldı. Seyahat etmeyi, yeni yerler, yeni yüzler görmeyi çılgınca seven ben, çok buruğum son günlerde. Çeşitli duyguları bir arada yaşıyorum. Burada ailemiz, arkadaşlarımız, kuzenlerimiz sonsuz destek verseler bile, bende uzak olacağım için biraz üzüntü, onlar burada birarada olacakları için hafif kıskançlık var:)

Son günler oldukça yoğun geçiyor. İşler bitmek bilmediği için şehirdışında yaşayan ailemi bile görmeye gidemiyorum. 2 hafta önce 1 günlüğüne gidebilmiştim. Belki böylesi daha iyi, çünkü İstanbul'a geri dönerken yaşanan ağlama faslı beni çok üzmüştü, tekrar kaldıramazdım açıkçası.

Eve sürekli taşımacılık firmalarından gidip gelenler oluyor. Eşyalar tekrar tekrar ölçülüyor, fiyatlandırılıyor. Biz de 'ya şunu götürsekmi acaba, şuna ihtiyaç varmı?' v.b. sorularla kafamızı iyice karıştırıyoruz. Bir yandan vize işlemleri devam ediyor, sanırım pazartesi bitmiş olacak.

Evimiz kuzenlerimizle dolup taşıyor, bu nüfusa birkaç gün sonra kardeşim ve babam da dahil olacaklar. En çok sevindiğim ve mutlu olduğum zamanlar beraber olduğumuz günler. Evimizde bizden sonra sevgili kuzenlerimden biri kalacak, bu beni çok rahatlattı. Hem evimizi öyle yanlız bırakıp gitmemiş oluyoruz, hem de ben Türkiye'ye geldikçe canım kuzenimle beraber burada keyif yapma planlarımız var:)

Gidip görmemiz gereken bir sürü insan var, arkadaşlarıma bile vakit ayıramıyorum. Bu son hafta herkesi görmek istiyorum. Ancak tabi yoğunluk sırasında muhtemelen birçoğunu göremem. Göremeden gideceğim dostlar beni anlayacaklardır umarım.

Gidip yerleşene kadar başka yazı ekleyemiyeceğim. Bundan sonraki ilk postta çok rahatlamış olmayı umuyorum.

Herkese kucak dolusu sevgiler...

İstanbul'da Louvre

2008-05-26T17:39:00.008+01:00

Boğazdan her geçişte görüp, aman şimdi haftasonu kalabalık sonra sonra diyerek ertelediğim Sabancı Müzesindeki sergiye sonunda gittim. Paris, Louvre müzesinde sergilenen bazı İslam sanatı eserleri, Sabancı müzesinde. Müzenin web sayfasında sergi ile ilgili şu bilgiler verilmekte.

19.02.2008 - 01.06.2008
Louvre Müzesi İslam Sanatları Bölümü’nden seçilmiş yaklaşık 220 eser Türk Telekom’un değerli katkılarıyla sergilenmek üzere İstanbul’a geliyor.
Louvre Müzesi’nin en önemli koleksiyonlarından İslam Sanatları Bölümü’nde toplanmış ve korunmuş olan hazineler arasında Osmanlılara (1299-1923), İran’da 16. yüzyıl başlarında kurulmuş olan Safavi Devleti’ne (1501-1722) ve yine aynı dönemde Hindistan’da hüküm sürmüş Baburi Hanedanı’na (1526-1858) ait çeşitli sanat eserlerinden oluşan sergi, Louvre Müzesi’nin işbirliğinde ve Les Arts Décoratifs’in katkılarıyla düzenleniyor.
Geniş İran coğrafyasına egemen olmuş Timurilerin (1396-1510) kültür mirasını paylaştıkları Osmanlı İmparatorluğu ile İran’daki Safavi ve Hindistan’daki Baburi İmparatorlukları arasındaki tarihi ilişkilerin kültürel yansımalarının gösterileceği, sanatsal açıdan ortak ve farklı yönlerin vurgulanacağı sergi, 19 Şubat – 1 Haziran 2008 tarihleri arasında ziyarete açık olacak.

Gittik,gezdik, özellikle o dönemde ellerle çok büyük emekler verilerek yapılmış halılara hayran kaldık. İstanbul'da yaşayanlara tavsiye edilir.

Bodrum'da zaman

2008-05-10T00:07:00.004+01:00

yokuş başına geldiğinde Bodrum'u göreceksin,
sanma ki sen geldiğin gibi gideceksin,
senden öncekiler de böyleydiler,
akıllarını hep Bodrum'da bırakıp gittiler...
HALİKARNAS BALIKÇISI

Yalanmı?? :)

Çin öncesi Bodrum tatili

2008-05-05T22:40:00.005+01:00

Çin'e gitme tarihimiz yavaş yavaş yaklaşırken, eşimin iş seyahati ile yurtdışında olması fırsatıyla kendimi Bodrum'a attım. Hem tatil, hem aile ziyareti olmuş oldu benim için. Dün sabah Bodrum muhteşem bir havayla karşıladı. İşte ilk gün hasılatım:)

* Sıcacık güneşin altında, sahilde, ayaklar kumda, ege zeytinleri, keçi peyniri ve çayla mis gibi bir kahvaltı,

* Sezonun ilk bronzlaşma seansı,

* Annenin leziz zeytinyağlıları,

* Amcanın bahçesindeki erik ağacından kendi ellerinle erik toplamak,

* Yengenin zeytinyağlı yaprak sarması,

* Sevilecek bir sürü kedi,köpek

* Bol sohbet,

* Bol bol fotoğraf...

Yepyeni bir hayata merhaba

2008-04-21T18:44:00.003+01:00

Bazı arkadaşlarımın konudan haberi olmuştu. Photos&istanbul bloğu Mayıs ayının sonundan itibaren Çin/Beijing'den hayatına devam edecektir. Bu kararı almamda bana destek olan aileme, arkadaşlarıma, Sibel,Sema,Ebru,Özlem hepinize tekrar çok teşekkür ederim. Umarım yeni hayatımız en az buradaki kadar mutlu olur.

Pastalara bakın

2008-04-18T19:32:00.005+01:00

Tatlı krizimin şiddetli biçimde vurduğu şu saatlerde, bunları bana gönderen mail sahibine teşekkür ediyorum, diş şeklindeki pasta sayesinde kriz geçmiştir :)

Bir Pazar, yol üzeri cam ocağı

2008-04-15T21:21:00.008+01:00

Harika bir Pazar sabahı heyecanla uyanıp, alel acele daha nereye gideceğine bile karar vermeden evden çıkmak. En güzel günler böyle başlar, ne zaman gün ile ilgili plan yapılsa bir olumsuzluk olur, en azından benim için öyle.

Anadolu feneri, Riva tarafına doğru giderken aklımdan bahar geldi bir tane bile leylek görmedim, bazen nefret ediyorum büyük şehirden diye geçiriyorum. Aradan 5 dakika bile geçmeden eşim bak şuraya dedi, tarlalar dolusu leylek!! İnanamadım her tarlada onlarca leylek ziyafet çekiyordu. Hemen araba durduruldu, fotoğraf çekilmeye başlandı. O kadar güzellerdi ki...

Bu arada yolları kaplumbağalar basmıştı. Biz ve bazı duyarlı insanlar o gün yoldan kaç kaplumbağa kaldırdık bilinmez. Yanlız ben hiç bugüne kadar tıslayan kaplumbağa görmemiştim. İçlerinden biri resmen tıslayıp kafasını çevirerek elimi ısırmaya çalıştı.

Bugüne kadar hep merak edip bir türlü görme fırsatımın olmadığı cam ocağını da bu Pazar görmüş oldum. Eşimle beraber ilk fırsatta kursa katılıp, bu harika duyguyu tatmak istiyoruz. Bu sefer sadece dolaşmakla yetindik. Balkondan sıcak bölümde çalışan ustayı seyrettik, el yapımı camların neden bu kadar pahalı olduğunu anladık ve hak verdik. Çok emek verilerek yapılıyor. Hiç abartmıyorum neredeyse 50 derece sıcakta en ufak bir şekil için uzun uzun çalışıyorlar. Merak edenler buraya baksınlar.

Bu gezinin sonunda, Riva'da et mangal veya benim gibi balıkseverler Anadolu feneri kaptanın yerinde mis gibi ızgara levrek yiyerek daha da mutlu olabilirsiniz.

Biraz Nostalji

2008-04-10T21:22:00.005+01:00

Aşağıdaki fotoğraflara bakınca,eski fotoğrafları ne kadar sevdiğimi hatırladım. Babaannemin evindeki şifonyerin çekmecesinde hep aynı düzende duran eski fotoğraflara çocukluğumdan beri bıkıp usanmadan defalarca bakar, babaanneme kim olduklarını sorar, kendisi cevap verirken geçmişte yaşadıklarını anlatmaya başladıkça iyice keyiflenirim. Sanki herşey daha bir güzel, saf ve büyülüymüş o zamanlar. Babaannemin anlattığı anılarını beynime iyice kazırım, hatta en ufak bir ayrıntıyı atlarım ve unuturum korkusuyla, babaanemin tüm itirazlarına rağmen kameraya da alırım.Ve yine herseferinde canım babaannem fotoğrafı çekilirmiş gibi poz verir, anlattıkları bitene kadar güzel görünmeye çalışır.

Fotoğraf her geçen gün daha çok zevk vermeye başladı bana. İnternette saatler boyunca fotoğraf sitelerini gezip, özellikle gidip göremediğim ve çok merak ettiğim (uzakdoğu) fotoğraflarına bakarken saatlerin nasıl geçtiğini bile anlamıyorum. Aşağıya mail yolu ile gelen birkaç eski fotoğrafı koyuyorum. Dönemin güzelliğini bizlere bir kez daha hatırlatsın diye...

n: Fotoğraflar sırasıyla Owen Williams, Bruce Dale, Gervais Courtellemont, Edwin A. Grosvenor, tekrar Gervais Courtellemont, Colby M. Chester, Albert Moldvay ve tekrar Edwin A. Grosvenor'a aittir.

Taksim'de sıradan bir gün

2008-04-06T17:32:00.007+01:00

* İstiklal caddesi girişinde, arkadaşla buluşulduktan sonra Kızılkayalarda hamburger yeme planı yapılır, her seferinde yağlı diye vazgeçilir,
* İlk durak mutlaka ve mutlaka Gloria Jeans Coffee olur,
*Gloria'da uzun uzun oturulup bol kalorili kahveler içilir, gelen geçen seyredilir,
* Atlas pasajına uğranıp ıvır zıvır alınır,
* Kalabalığa kızılır,
* Galatasaray geçilir, tünele doğru yürümeye devam edilir,
* Binalara bilmem kaçıncı defa kafa kaldırılıp bakılır,
* Beyoğlu iş merkezi ve terkos pasajı gezilir, talan edilir, H&M ürünleri sudan ucuza bulunup bayram edilir,
* Tünele doğru biraz daha yürünür, Hint kıyafetleri satan dükkan ellinci defa gezilir,
* Kitapçılar gezilir,
* Geri dönülür, bol fotoğraf çekilir,
* Kalabalığa bir kez daha kızılır,
* Evin yolu tutulur..

55 kelime

2008-04-05T20:30:00.004+01:00

Sevgili Ebru tarafından sobelendim. 55 kelimelik bir öykü yazmam gerekiyordu, e ben de yazdım:)

Uzun zamandır beynimi kemiren düşünceler yavaş yavaş beni rahat bırakmaya başladılar. Bir süre önceki gibi sabahları tebessümle uyanmaya başladım. Belki kendi kendime verdiğim telkinler rahatlattı beni, belki sabahları odamın penceresinden içeri sızan ilkbahar güneşi. Kolay bir karar değildi. Hem küçüklüğümden beri ben değilmiydim, bir gün mutlaka gitmek, yer değiştirmek isteyen. Artık rahatım, sonunda gitmeye hazırım...

Sobeyi ben de sevgili Özlem ve Gonca 'ya gönderiyorum.

Yılın Fotoğrafı:)

2008-04-05T01:57:00.004+01:00

Maillerimin arasından çıkan fotoğraf. Sanırım uzun zamandır bu kadar gülmemiştim. Maalesef fotoğrafı kimin çektiği hakkında bir bilgi yok mailde, isimsiz koymak zorudayım buraya. Çok güldüm, paylaşmadan yapamazdım. Herkese bol kahkahalı günler dilerim:)

N: Saat 04:47 benim bir damla uykum yok. Sabah yapılacak bir sürü işim var, hadi bakalım

2008-04-02T12:22:00.002+01:00

Kanada'da fok avı sezonu açılmış. Bu masumiyete kıyan katillere, bundan kazanılan para ile geçinenlere, kürklerini gösteriş uğruna giyen insan müsveddelerine MİLYONLARCA DEFA LANET OLSUN!!!!!

İlk Kıpırdanmalar

2008-03-29T22:05:00.007Z

İstanbul'a bahar geldi. Evet evet hava soğuk biliyorum, ancak biraz dışarı çıkıp parklara kendimizi atınca anlayabiliyoruz.

Baharla beraber yeni heyecanlar sarıyor dört yanımı, her zamankinden daha mutluyum.

Bir de şuraya bakın. Bu iki boncuğa bayıldım, içim açıldı, her bir fotoğrafa defalarca bakabilirim.

Tussauds II.

2008-03-28T06:01:00.006Z

Madame Tussauds'dan biraz daha fotoğraf...

Madame Tussauds

2008-03-24T14:24:00.006Z

Madame Tussauds balmumu heykel müzesini bir çok kişi duymuştur. Amsterdam'a gitmeden önce ben de duymuştum ve çok görmek istiyordum. Bildiğim kadarıyla Amsterdam'dan başka Şangay, Hong Kong, Lonra(merkez) ve Amerika'da da var bu müze. Birçok ünlünün gerçek boyutta bal mumu heykelleri sergilenmekte.

Benim gittiğim tarihte korsan şov vardı. Heyecanı kaldıramayacak veya rahatsızlığı olan kişileri bu bölüme sokmadan içeri alıyorlar. İçeri bir çift, 2 arkadaş ve ben tek başıma olmak üzere 5 kişi girdik. Şov yapılan bölüme insanları birer grup halinde alıyorlardı. Denizin ortasında batmış bir gemide, etrafınızda hayaletler, tuhaf sesler arasında geziyormuşsunuz izlenimi vermek istemişler ve başarılı da olmuşlar. Etraf karanlık, ilerlemek için dar alanlardan geçmek zorundasınız. Zombi görünümlü arkadaş önden girmesi için gelip aranızdan birini seçiyor ve o şanslı insan olarak sağolsun beni gördü:) Binbir itirazla gruptaki tek erkeği önden girmesi için ikna ettim ve sevgilisiyle beraber içeri girdi. Zifiri karanlıkta yürüyorsunuz, şimşek çakma efekti ile pat diye kafanıza doğru birşeyler iniyor. Neyse, 2 kız arkadaşın attığı çığlıklar eşliğinde bu bölümü geçip heykellerin sergilendiği alana ulaştık.

Yanında arkadaşı olanlar heykellerin yanında bol bol fotoğraf çektirdi. Olayı abartıp heykellerin orasını burasını elleyenler oldu. Eee adam görmüş orada J.Lo'yu falan kaçırırmı tabii:)

Gidip görülesi, ama yanınızda bir arkadaşla giderseniz daha fazla eğlenilebilecek müze.

Cumhuriyet Tarihinin Kara Günü...

2008-03-21T19:22:00.001Z

Atık Yağlar

2008-03-18T23:54:00.003Z

Bu konu gerçekten çok önemli, hiçbirimizin çevre konusunda duyarsız kalmaya hakkımız yok.
Gerekli bilgiler burada.

Yorumsuz:)

2008-03-17T03:04:00.002Z

Biraz Fotoğraf

2008-03-12T19:49:00.006Z

Başlık yok:)

2008-03-08T21:38:00.005Z

Şimdi bunlar mail ile geldi ve yine beni mutlu etti. Şunlara bakarmısınız ya, ne kadar da şirinler değil mi? Bunları akıl eden ince zekalı insanları tebrik etmek lazım.

Benim favorilerim portakalını binbir zahmetle sırtında taşıyan adam ve kuzular oldu:)

Ya sizinkiler?

Amsterdam

2008-03-04T12:29:00.011Z

Gittim,geldim uzun zaman oldu. Kısaca Amsterdam'da (bence) neler yapılmalı bunlardan bahsetmek istiyorum.

* Öncelikle şehrin her tarafı yürüyerek didik didik edilmeli:) Kanallar şehri olması sebebiyle yüzlerce köprü var burada. Ben kaldığım günlerin hepsinde yürümeyi tercih ettim.

* Van Gogh müzesi, Rijkmuseums mutlaka görülmeli. Van Gogh müzesinde tabiki ressamın resimleri ve çalıştığı, etkilendiği ressamların resimleri var. Benim favori ressamlarımdan Monet'nin resimleri çok güzeldi. Rijkmuseums'da ise yine harika bir ressam olan Rembrand'ın ve dönem ressamlarının resimleri görülebilir.

* Madam Tussauds (balmumu heykel müzesi) gezilmeli. Çok keyifli çok.

* Bisikletlere karşı dikkatli olunuz, zira sağınızdan solunuzdan, ordan burdan gelen bisikletliler yüzünden kafanız sersemleyebilir:)

* Bilen bilir bu ükede bazı uyuşturucuların kullanımı serbest. Ben sürekli yanlız başıma dolaştım ve hiçbir taşkınlık görmedim. O yüzden korkulacak birşey yok:)

* Nazilerden kaçan Anne Frank ve ailesinin 2.5 sene boyunca saklandığı ve şu anda müze olan Anne Frank House görülmeli.

* Merak edenler Red Light District'i görebilirler. Biz merak ettik, gittik turistik bir bölge:))

Bilgi burada. Red Light'a geldiğinizi yollarda aşağı yukarı hareket eden ışıklar sayesinde anlayabilirsiniz.

* Çeşit çeşit lale ve diğer çiçek çeşitleri ile hediyelik eşyalar satılan Flower Market görülmeli.

* Waterlooplein görülmeli. Özellikle 2.el, vintage giyim ve eşya konusunda merakı olanlar gitmeli. O kadar yakına gitmişken Rembrand'ın evi de görülmeli.

* Vakit ayrılıp leziz peynirler diyarı Edam ve Gouda görülmeli.(Ben sadece Edam'ı görebildim)

* Teknelerle kanal gezisi yapılmalı.

Bol bol yenilmeli (özellikle çikolata), içilmeli, bunları yakmak için de yürümeli.

Hala gitmek isteyen fakat teredütte olan varsa; düşünmeyin, gidin, çok güzel bir şehir burası...

** Alttaki postta bahsettiğim, benim gezdiğim dükkanda gördüğüm müthiş tasarımlardan bazıları...

Hepsi benim olsunnnn!!

2008-02-27T22:26:00.005Z

Şimdi aşağıda fotoğrafı görülen ürünler var ya, ahhh ah bunların hepsini istiyorum ben. Amsterdam'da buna benzer ürünler satan bir dükkana girmiştim, herşey çok güzel ve pahalı olduğu için ağzımın suyunu akıtarak dolaşmıştım.

Hmm bunu nereden hatırladığımı çıkarttım. Breakfas at Tiffany's'te güzeller güzeli Audrey Hepburn'ün gözünde benzeri vardı.

Bu çanta benim olsun, evdeki tamirat işlerini bile yaparım benn:)

En son paten kayma denememde içi boş çocuk havuzuna düşmüştüm:( Evet itiraf edeyim, hiç beceremedim bu işi..

Bu da benim olsunn..

Bu dudak nemlendiricisini istemem, acıkır habire tatlı yerim:)

Hepsi çok güzel.

Bu küpelerin benzerini İstanbul'da gören olursa bana haber uçursun lütfenn..

Beğenenler için çook daha fazlası burada.

Yine Sobe

2008-02-24T05:57:00.002Z

Bu sefer de sevgili Perili Kökş tarafından sobelendim. Arayı uzatmadan cevapları vermek istiyorum.

İsim veya lakabınız: İsmimi herkes biliyor zaten, lakabım ise yok, sadece küçükken babam çok nazlı bir kız olduğumu söyleyerek Nazlı diye çağırırdı beni:)

Doğum yeriniz: Bolu

Hobileriniz: Örgü örmeyi çok seviyorum (atkıdan başka birşey yapamam ama:), fotoğraf çekmek tabii.

En değerli 3 şeyiniz: Eşim, ailem, yuvam

Olmazsa olmaz dediğiniz şey: Fotoğraf makinam, bilgisayarım.

İdealiniz: Gezebildiğim kadar çok ülke görmek.

Etkilendiğiniz bir kitap: Yüzüklerin efendisi üçlemesinin ilk kitabı, Yüzük Kardeşliği. Dostluğun önemini ne güzel anlatır..

En sevdiğiniz şarkı: Burada ayrım yapamadığım ve çok sevdiğim iki şarkıyı yazıyorum. Coldplay- Don't Panic ve Placebo- Special Needs. Tavsiye ederim, dinleyiniz:)

Gitmek istediğiniz yer: Tam bana sorulacak soru:)) Heryer desem;)

En yakın 3 blog arkadaşınız: Bu konuda ayrım yapamam. Linklerimde varolan herkes kıymetlidir benim için.

Unutamadığınız bir anı: Babannemin bütün torunlarını toparlayıp pikniğe götürdüğü ve bizim çayır çimen içinde yuvarlandığımız günler..

Burcunuz: İkizler.

İlgilendiğiniz spor dalı: Küçüklüğümden beri hep jimnastikçi olmak istedim, olmadı.
Haftada 5 gün spor yapıyorum, haftada 3 gün de yoga. Tuttuğum takım G.S.

İdeal bir kadın nasıl olmalı: Kendisini geliştirmeye açık, yerinde saymayan ve kesinlikle şefkatli.

İdeal bir erkek nasıl olmalı: Aile kavramının anlamını bilmeli. Yazacak çok şey var aslında ama uzaar gider..

Teknolojinin gelişmesi olumlu mu, olumsuz mu: Olumlu bence, abartmamak lazım ama.

İcat edilmeseydi ne yapardım bilmiyorum dediğiniz şey: Cep telefonu ve çamaşır makinası.

İnsanların gözlerine mi yoksa sözlerine mi inanmalı: Hmm sözlerine tabii o da doğruysa;)

Hayattaki sevinç kaynağınız: Harika bir aileye sahip olduğumu bilmek.

Hayattaki en büyük korkunuz: Uff sevdiklerimden birini kaybetmek, çok kötü çokk:(

Mantık evliliğimi, aşk evliliğimi: Duruma göre değişir, en iyisi aşk evliliği tabii.

En sevdiğiniz yemek: Sebze ve salata vazgeçilmezlerimdir.

En sevmediğiniz yemek: Et ve kereviz.

Blog sahibi ile ilgili düşünceleriniz: Tatlı kızların tatlı annesi:) Hep mutlu olun.

Şimdi sıra sobelemekte. Ben de Kıymet'ciğimi sobeliyorum.

Antwerp Zoo

2008-02-21T12:57:00.006Z

Brüksel'den Amsterdam'a gideceğimiz gün, eşim ve iş arkadaşları arabayla birkaç şehire uğrayacaklar, oradan Amsterdam'a geçeceklerdi. Ben de tren ile Brüksel'den gidecektim. Tren yolu Antwerp'ten geçicek olunca, Antwerp'te mola verip hayvanat bahçesini gezmeye karar verdim. Gittiğim her ülkede hayvanat bahçelerini görmeye çalışırım. Onların özgürlükleri kısıtlanıyor evet. Ama elimde değil ben gitmeyi seviyorum. Antwerp'te daha önce hiç görmediğim, değişik hayvanlar da görmüş oldum.

Hayvanat bahçeleri tertemiz, tuvaletler tertemiz, hayvanlara yiyecek hazırlanan mutfaklar bizim ülkemizdeki bir sürü restauranttan daha temiz, buna eminim.

Buyrun fotoğraflar...

Mim, ebe, sobee

2008-02-15T06:48:00.002Z

Sevgili Gonca bir dürtük atmış bana. Olmasını istediğim mantıklı şeyler, mantıksız şeyler ve bir daha dünyaya gelirsem. Eh Gonca'dan dürtüğü yiyip cevaplamamak olmaz tabii.

Olmasını istediğim mantıklı şeyler; iç mimari okuma isteğim. Biliyorum çalışırsam yaparım, ama bu yaştan sonraa kim ders çalışacak, sınava girecek vıdı vıdı, bıdı bıdı....
İnsan ve hayvan haklarının adil biçimde korunup kollanması. Zor mu? Bence değil, olmamalı...

Olmasını istediğim mantıksız şeyler; çocuk doğurmak. Neresimi mantıksız?? Şöyle ki:) doğurma kısmı, 1 hafta öncesi ve 1 hafta sonrası uyumak, hiç bir şey hissetmemek, uyanınca yavruyu yanımda bulmak. Uffff çok uçtum çoook..
Sürekli seyahat etmek, 2 ayda bir evimize gelmek, dinlenmek, evle özlem gidermek ve yola devam etmek..

Bir daha dünyaya gelirsem; farklı bir şey isteyeceğimi sanmıyorum, ailem, kocacım ve ben. Hayatımın anlamı bu ve hepsine sahibim..

Ben dee Ebru 'cum seni sobeledimm:)

Destek Olalım

2008-02-07T16:01:00.000Z

Sevgili Zeya 'nın bloguna uğradığımda çok güzel bir kampanya başlatmış olduğunu görüp mutlu oldum. Çocuklar için kitap toplamak! Ne müthiş. Küçükken o kadar çok kitap okurdum ki, bu konuda sonsuz destek olup, Can yayınlarının kitaplarını kucak kucak eve taşıyan annem bile sonunda gözlerimin bozulacağını defalarca söyleyip, en son çareyi beni göz doktoruna götürmekte bulmuştu. Arkadaşlarım sokaklarda çılgınca oynarken ben hayal alanım, sığınağım olan kütüphanede geçirirdim vaktimi. Kokusu, kitapların yerleşimi, kütüphaneci amca hep aklımda. Okulda da zaten hep kitap kolu olup, kitaplığı kale misali korurdum:) Şu anda bana kitaplardan müthiş bir hayal gücü ve sapasağlam gözler kaldı.
Milletimizi kitap okuma oranı o kadar düşük ki, cehaletin bu kadar fazla olmamasına şaşmamak gerekli. Kitap okumakla cehaletin ne ilgisi var caanım demesin kimse, ben sonuna kadar okumayan, kendisini geliştirmeyen insandan ne kendisine, ne çevresine pek hayır gelmeyeceğine inanırım.
Okumak isteyip imkanı olmayan o kadar çok çocuk var ki.. Onlara ne yapabiliriz diye düşünenler, işte size fırsat! Zeya'nın başlatmış olduğu kampanya ile hem kendinizi hem ihtiyacı olan çocukları sevindirebilirsiniz. Tek yapacağınız evinizde okunup bir köşeye kaldırılmış çocuk kitaplarını, ve imkanı olanlar alacakları (kaç tane olursa olsun) aşağıdaki iletişim bilgileri verilen adrese ulaştırmak. Hayır ben bunları yapamam diyorsanız, kendi sayfanızda link vermeniz bile çok işe yarayacaktır.

İletişim:Kazım Karabekir Paşa Kültür Merkezi
İlgili kişi: Turhan Menlikli
Kazım Karabekir Sok.no:8 Erenköy İstanbul
Mail: uayas@hotmail.com

Haydi, kolları sıvayalım artık...

Bruxelles, Brussels, Brüksel...

2008-02-05T21:12:00.000Z

Belçika seyahatimizde ana konaklama yerimiz Brüksel'di. Grand Place (büyük meydan)'e çok yakın bir otelde konakladığımız için gezmek pek kolay ve keyifli oldu. Eşimin çalışmadığı ilk 3 günü zaten diğer şehirleri gezmeye ayırmıştık. Eşim çalışmaya başlayınca bana yine elde harita ve fotoğraf makinası ile yanlız başıma dolaşmak düştü, pekte keyifliydi açıkçası.
Yanlız dolaşmaya başladığım ilk gün yaptıklarım şehri yanlız başıma keşfetmem, bol bol fotoğraf ve (maalesef) indirim dönemi olduğu için biraz da alışverişle geçti.
Akşam yemek için eşimin arkadaşlarıyla bir Yunan restaurantına gitmeye karar verdik. Olimpos isimli restaurantı tercih ettik, ne büyük hata etmişiz. Servisten ve İngilizceden hiçbir şey anlamayan bir garson ile başladı aksilikler. 6 kişilik masaya sadece 2 dilim hellim peyniri hem de yağda vıcık vıcık kızarmış, bayat mezeler, gazı kaçmış şerbet misali kolalar v.s.,v.s. En son hesap geldiğinde bizi şok eden sadece mezelere 150 euro fiyat yazılmış olması... Neyse bu şoku da atlattık tabii:)

2.günüm de sabah erkenden büyük Grand place'e gittim. Bir köşede oturup sabahın erken saatindeki kalabalığı, insanların ellerinde kahveleri oradan oraya koşuşturmasını, müzeleri ziyarete gelmiş bir sürü gürültücü öğrenciyi, ellerinde fotoğraf makinası her bir köşeyi fotoğraflayan turistleri pek keyif alarak izledim. Daha sonra ben de ismini şu anda hatırlayamadığım, Brüksel'in tarihini anlatan bir müze gezdim. Müzenin en üst katında Brüksel'in ünlü Manneken Pis heykeline giydirilmiş kıyafetler sergileniyor. Brüksel'e gidip Manneken Pis'i görmeden dönmeyiniz, herkes bu minik heykeli anlatıyor ama neden ben anlamadım, binaların üstlerinde bulunan heykeller çok daha güzel bana kalırsa... Bu heykel ile ilgili bir kaç hikaye anlatılmakta. Biri, adamın bir tanesinin oğlu kayboluyor, adam 2 gün sonra köşede, oğlunu, heykel ile aynı pozda çişini yaparken buluyor ve o köşeye oğlunun heykelini yaptırıyor. Bir diğeri bu çocukcağız savaşta patlamak üzere olan bir bombanın üzerine çişini şeyederek:) halkını kurtarıyor(pek mantıklı gelmedi evet). Pek bir şeye benzetemesekte biz de gidip gördük.

Brüksel'e giderken biraz kilo verip gitmek iyi olur. Burada bool bol yiyor insan çünkü. Öncelikle ülkenin simgesi çikolata. Her yerde çikolata dükkanları var. Aman almıyım yemiyim diyorsunuz ama, vitrinlerdeki o çikolata şelalelerinin altına geçip ağzımı açıp bütüün çikolataları yemek istedim ben. Waffle!! Nasıl bir lezzet..Brüksel tipi olanlar yenmeli, kıtır kıtır, üzeri krema ve meyveli olanlar, tadına doyulmuyor. Diğer hamur gibi olanlar sanki insanın midesine yapışıyor, ben sevmedim. Patates kızartması. Bool bol kalori, sossuz yenmemeli kalorisi eksik olur yoksa.. Bira severler burada bayram yapabilir, bu kadar çeşitli birayı ben burad gördüm ilk defa. Alınmayacaksa bile büyük shoplara girilip çeşitliliğe bakılmalı. Ve midye. Benim çok aram yoktur ama eşimin yediği sebzeli midye nefisti doğrusu.
Bu ülkede her daim bira içip, bol bol patates ve özellikle waffle yiyen o ince bayanlara nasıl gıcık olduğumu uzun uzun anlatmayayım:b Genetik miras diyelim.
Hediye almak için, çikolata ve ünlü Belçika dantelleri tercih edilebilir.

Bizim Brüksel, daha doğrusu Belçika maceramız 5 gündü. Ertesi gün Antwerp'e tekrar uğrayıp meşhur hayvanat bahçesini gezdikten sonra Amsterdam'a geçtik...

Brugge

2008-01-31T20:22:00.000Z

'Ben dünyanın en güzel yerini gördümm'

Brugge'e gittikten sonra eşime söylediğim laftı bu. O kadar güzel, o kadar bozulmamış, o kadar eski ve o kadar şirin bir yer ki Brugge, orayı tarif edebilmem için hangi kelimeleri kullanmalıyım açıkçası bilemiyorum. Trenden inip kısa bir süre yürüyüşle o şirin meydanına vardık. Mimarisi ortaçağda nasıl yapılmışsa aynen o şekilde duruyor. Kesinlikle hiç bozulmamış, tertemiz, bakımlı. Brugge'de de diğer şehirlerde olduğu gibi kanallar var. Gezmeye, bakmaya doyum olmuyor. Annem etrafına doya doya bak orada demişti. Ama ben ne gezmeye, ne bakmaya doyamadım.

Şehrin meydanında faytonlar var. Bu faytonlara 34 euro (bahşişle 40 euro) karşılığı biniyorsunuz ve şehrin görülmesi gereken her yerine götürüyor. Özellikle de Minewater isimli bir bölümü varki görünce resmen kalbimden beni fethetti. Meydandaki kilisenin kulesine çıkarak güzelim Brugge'ün her tarafını buradan görebilirsiniz. Ancak benden uyarması kuleye 364 adet basamak tırmanılarak çıkılıyor. Asansör yok tabiki ve 2 kişi yanyana geçemiyor. Bu şehirde bir de çikolata müzesi var, gezdik, fotorafladık,müzenin fotoğraflarını ayrı bir postta yayınlamak istiyorum, o kadar çok fotoğraf var ki. Çocukluk aşkım Tenten(Tintin)'de buralıymış efendim. Tenten shop'tan alışveriş yapmadan dönmek te olmuyor tabi. Dünyanın en minik köprüsünü de burada görebilirsiniz, git gel 2 adım:)

Aslında anlatacak çok şey var ama dediğim gibi anlatacak kelimeleri bulamıyorum. Burada imdadıma fotoğraflarım yetişecek onlar benden daha iyi anlatacak.

Kısacası arkadaşlar benim kalbim Brugge'da kaldı....

Gent

2008-01-28T19:17:00.001Z

Belçika'da 2. günümüzü Gent şehrine ayırdık. Brüksel'den bindiğiniz trene bağlı olarak yaklaşık 30-40 dakikada varılabilen bir şehir Gent. Gent'e varınca şehir merkezine yarım saat kadar yürüyerek vardık. Tramvayla tren istasyonundan şehi merkezine 10 dakikada varılıyor ancak biz etrafı görmek için yürümeyi tercih ettik. Yürürken görülecek pek fazla bir şey yokmuş açıkçası. O yüzden dönüşte zaten yorulmuş olduğumuz için merkezden tramvayla döndük.

Gent küçük şirince bir yer. Kanalların kenarında çok şirin evler var. Deniz ürünleri çeşitli ve lezzetli, tavsiye ederim. Genellikle tüm Avrupa şehirlerinde olduğu gibi meydanı bulmanız yeterli. Tarihi yapıların en güzelleri bu meydanlarda oluyor ve Gent'te de böyleydi. Bu meydanarın bağlandığı sokakları gezmek gerekli, her bir sokak ayrı güzel.

Dolaşırken kafayı kaldırıp binaların tepelerine mutlaka bakılmalı çünkü hemen hepsinin üstlerinde muhteşem heykeller oluyor.

Gent'te kanalların etrafında dolaşılmalı, meydandaki tarihi yapılar ve Gent kalesi görülmeli, kısacası üşenmeyip her bir yere girilip çıkılmalı. Biz öyle yaptık çok yorulduk ama çok eğlendik. Soğuğa, yağmura aldırmayıp elimizde wafflelarımız eşimle mutlu mesut dolaştık:)

Kısa Bir Post

2008-01-28T00:20:00.000Z

Çok kısa olacak yazım. Döndük, 2 saat oldu evimizdeyiz. Çok gezdim, çok güzel vakit geçirdim, çok fotoğraf çektim. En kısa zamanda paylaşmaya başlamak istiyorum ama bavullar, yıkanacak eşyalar çok fazla. Kısacık bir mola sadece 1 gün. Belki o kadar da dayanamam:) Bakalım...

Antwerp

2008-01-21T23:12:00.000Z

Brüksel'e varır varmaz eşyalarımızı otele bırakıp doğru dışarı çıktık. 1 dakika bile kaybetmek olmazdı tabii. 5 gün Brüksel'de olacağımız için ilk 3 günü başka şehirleri gezmeye ayırmaya karar verdik. İlk gün tercihimizi Antwerp'den yana kullandık. Az çok bilgi vermek gerekirse Antwerp Avrupa'daki en büyük limanlardan birine sahipmiş. Yaklaşık 6 saat dolaştıktan ve tepeden aşağı yağmurda ıslandıktan sonra liman tarafına gezmeye gittik. Benim süet botlarım artık burada iflas ederek attığım her adımda suları ayağımdan dışarı vermeye ve beni tir tir titretmeye başlayınca mecburen fazla birşey göremedik limanda. Şehir aynı zamanda elmas ticaretinin merkezi olarakta geçermiş. Benim mücevher v.s. ilgim 0 olduğundan pek bu kısım ilgimi çekmedi. Belçika'da kilo alacağım burada kesinleşti. Ülkenin en ünlüleri yiyecekler vede bool bol kalorili yiyecekler ( waffle, çikolata, patates kızartması ) olunca kaçınılmaz son beni bekliyor olacak:(( Neyse evimize dönünce spora devam. Antwerp'e giderken aldığımız bilgiye göre de alışveriş için tercih edilen bir şehirmiş. Bizde nasiplendik tabii:))

Az laf bol fotoğraf olsun istiyorum, şimdilik bu kadar, belki yarın tekrar ziyaret ederim Antwerp'i...

Hareket Vakti

2008-01-17T10:15:00.000Z

En sevdiğim zamanlar... Heyecan birkaç gün önceden sarmıştır zaten. Yanımda ne götürsem, bagaj sınırını geçermiyim, mm özellikle fotoğraf makinası, cep telefonları ve mp3 playerin sarjını unutmamalıyım v.s. v.s. düşünceleri kafamda, ancak gel gör ki kıpırdayan yok(tembelliğimi anlayınız). Sevgili Kıymet'in de dediği gibi yumurta kapıya dayandı. Bu sabah panik içinde kalkıp Allammmm bizim en geç gece 3'te evden çıkmamız gerekiyor neyimiz hazıııııırrr???? söylenmeleri içinde önce eşimin bavulunu hazırlayıp kendisini işe gönderdikten sonra tekrar yattım utanmadan:)) Az önce kalktım kahvaltımı yaptım eşyalarımı kısmende olsa hazırladım. Şimdi ne yapıyorum?? Dışarıya çıkıp yapmam gereken bir sürü iş varken ben hala netteyim.

Bu gece 10 günlük seyahatimiz başlıyor. Önce Belçika ardından Hollanda. Heyecan ve mutluluk had safhada. Kalacağımız otelde internet olacağını umuyorum. Bir an önce paylaşmak gerek değilmi??

Herkese sevgiler...

Bu neeeeee

2008-01-16T20:56:00.000Z

Arkadaşlar ne alaka diyebilirsiniz ama paylaşmadan yapamadım. Aşağıdaki fotoğrafta görülen baağyanın durumu nedir sizce???? Elbisesinemiiii, saç şeklinemiii, makyajınamıı, terleyen kolaltı görünümünemi yanıyım bilemedim. Iykkkk...

Kendisi Kelly Osbourne isimli şarkıcı bir hanım kızımız olup, bir kısım medya (bayılırım bu lafada) tarafından Madonna'nın tahtına aday gösteriliyormuş. Ahh lütfen aşağıdaki fotoğrafıda görünüz. Yorum yok;)

Yaz Tatilinden...

2008-01-14T21:53:00.000Z

Canım fotoğraflarım... Bu akşam sizlere bakarken yine çok mutlu oldum. Sizler canım eşimle geçirdiğimiz harika tatilin belgelerisiniz....

Mim Olayı

2008-01-13T07:51:00.000Z

Blog yazmaya başladığımdan beri başıma hiç gelmeyen birşey oldu ve mimlendim:) Canım Gonca'cım (http://livingfuchsia.blogspot.com/) bana da sormuş; 'yapmak zorunda olduğumuz ve bir türlü yapamadığımız işler'. Bu işleri sıralamaya başlarsam herhalde sonu gelmez bir liste oluşur, çünkü ZORUNDA OLMAK benim için tam bir felakettir. Yine de ben en çok üşendiğim ve geç yaptığım işlerden birazını yazacağım.

* Terziye binbir tembellik ve üşengeçliğin ardından vermiş olduğum pantolonları gidip geri almak. Evimize az biraz yakın olan terzi tanır beni. Bir keresinde pantalonumu vermiş ve 2 ay sonra geri almıştım, adamcağız resmen birşey geldi sanmış başıma, neyse artık alıştı oda:))

* Fotoğraf düzenlemek. Ahh evlendim evleneli yapacağım bu işi, yani 2.5 sene olacak nerdeyse. Bir çekmece dolusu fotoğraf beni bekliyor ve kimbilir daha ne kadar yolumu gözleyecekler:)

*Ödenmiş faturaları fatura dosyasına koymak. Yaa altı üstü delgeçle delip dosyaya koyulacak. Ihh olmaz, illa 2 hafta konsolun üzerinde duracak, rahat edemem sonra.

*Yatak odasındaki çekmeceyi düzenlemek, ay o nasıl zor bir iştir, düzenle 2 gün sonra dönsün eski haline, sonra sen yine düzenle sonra 2 gün sonra...... böyle gider benim listem:)

Şimdi sanırım benimde birilerini mimlemem gerekiyor.

Sevgili Geveze Kalem, Kıymet ve Perili Köşk. Katılmayı kabul ederseniz mimlendiniz efendim:)

Fotoğraf

2008-01-09T21:47:00.000Z

Son zamanlarda birçok insanın fotoğraf çekmeye merak saldığını duyuyorum ve görüyorum. Dışarıda en çok tekne veya vapurlarda, boğazda, Eminönü'nde elleride profesyonel,yarı profesyonel, dijital v.s. makinalarla şak şak patlatıyorlar flaşları. Bu gruba bende dahilim tabii. Fotoğraf çeken birini gördüğümde ise hemen yanına gidip makinanın ekranına bakmak istiyorum. Aynı yerlere bakıp farklı neler gördüğümüzü çok merak ediyorum.

Fotoğraf çekmek, çekilmiş fotoğraflara bakmak ne kadar keyifli. Her biri yaşanmışlıkların birer belgesi, hatırası. Bu fotoğraflar benim mutlu anlarımda donduruldu. Şu anda baktıkça içimi tekrar mutluluk kaplıyor:))

Kısacası akılda kalmayanlar fotoğraflarla tekrar hatırladığından olsa gerek bu merak.
Fotoğrafa meraklı herkes için fotoğraflara devam:)

1 Günlük Bursa Macerası

2008-01-05T21:04:00.000Z

Bu haftasonu eşimin iş dolayısıyla Uludağ'da olması gerekince, eşim,bana da yakın arkadaşımın yanına Bursa'ya gitmemi önerdi. Ben de havalara uçtum tabii:) Kar kıyamet yağarken yollara düştüm. Araba ve deniz otobüsü bu havada en kötü fikirdi,bende otobüsle gitmeye karar verdim. İlk başta servisle otobüsün kalkacağı terminale giderken hafif bir rampada tırlar yolda kalmıştı, o yüzden bizde bir süre serviste beklemek zorunda kaldık. Ben lapa lapa yağan karı ve dışarıyı seyrederken çocukluğuma gidip geldim. Çocukluğumda ne kadar çok kar yağardı ve ne kadar çok oyun oynardık. Özellikle geceleri ellerimizde poşetlerle dışarıda koşturmalarımız, poşetlerin üstüne oturup kaymalarımız, babaannemin evinin bahçesinde neredeyse belimize kadar yağmış karın içinde donlarımıza kadar ıslanmamız, kardanadamlarımız( kardanadamlarımızın üzerine düğme olarak takmak için kömür arayışlarımız ) bir bir gözümün önünden geçti. Belki de artık bu yaşananların tekrarlanabileceği şekilde kar yağmayacak:(

Otobüs hava şartlarından dolayı terminale biraz geç geldi ama benim için hiç sorun değildi, çünkü ben bütün gün yüzümde kar yağmış olmasının verdiği tebessümle etrafı seyrediyordum.

Sorunsuz sayılabilecek bir yolculukla Bursa'ya vardım.(Feribot seferleri iptal olmuş, biz Eskihisar'a vardığımızda şansımıza ilk deneme seferine yetiştik, yolda 4 kamyonun birbirine girdiği bir trafik kazası gördük Allahtan can kaybı yoktu, yolda kallmış bir çok araba vardı v.s.)

Sevgili arkadaşım beni otogardan aldı ve dooğru iskender yemeye gittik. Çok güzel bir iskendercide lezzetli iskenderlerimizi yedik. Ardından Bursa'yı dolaştık, Osmangazi ve Orhangazi'nin türbelerinin bulunduğu yere gittik(yer diyorum çünkü adını unuttum:() Kar yağarken dolaşmak ayrı bir keyifti. Arkadaşımın evine uğrayıp eşyalarımızı bırakıp akşam yemeği için tekrar dışarı çıktık. Evlendikten sonra ilk defa bir arkadaşımın evinde kaldım ve üniversite günlerimi, yurtta kaldığımız dönemlerde arkadaşlarımızla ne kadar eğlendiğimizi anımsadım. 2 arkadaş yemeğimizi yedik, hatta doymadık gece eve dönerken dürümde yedik.

Ertesi sabah (yani bu sabah) Uludağ yolunda bir yere kahvaltıya gittik. Karlar içinde manzaraya karşı kahvaltımızı yaptık. Daha gezilip görülecek yerler, yapılacak dedikodular, yenilecek yemekler vardı. Ancak bazı sebeplerden dolayı eşimle acele İstanbul'a dönmemiz gerekince tüm yapılacaklar belirsiz bir tarihe ertelendi. 1 gün bile olsa minik bir seyahat ve arkadaşımla geçirilen 1 gün çok ama çok keyifliydi.

Not: Gonca'cım bugün araman çok ince bir düşünceydi,beni çok mutlu ettin. Teşekkür ederim.

Our Sweet Home

2007-12-31T19:39:00.000Z

İnsanın kendisini en mutlu, en güvende hissettiği yer neresidir? Yılbaşı gecesini eşimle beraber en mutlu hissettiğimiz yerde, evimizde geçiriyoruz.

Yeni yılda terörün ve savaşların bitmesini, açlıktan ölen insanların olmamasını, bol yağmur(kuraklık olmasın), hayvanlara ve doğaya karşı daha duyarlı olunmasını dilerim.

Herkese mutlu seneler...

Gördüklerimden...

2007-12-29T23:05:00.000Z

Fotoğraf çekmek, gördüklerimi,beğendiklerimi insanlarla paylaşmak, seyahat etmek kadar büyük bir tutku benim için. Zaman zaman, çektiğim fotoğrafları karışık koyacağım buraya. Herkesler beğenir umarım ;)

İlk iki fotoğraf Almanya'dan, 3 ve 4 Hindistan, 5 ve 6 İstanbul, 7. fotoğraf Dubai'den, son fotoğraf ise Bodrum'da annemin yılbaşı ağacı.

Miniatur Wunderland

2007-12-26T14:21:00.000Z

Hamburg'ta gezilecek yerlerden biriside Miniatur Wunderland. Gittiğimiz zaman o kadar uzun bir kuyruk vardıki, eşime birkaç defa 'yok ben vazgeçtim hadi gidelim' dememe rağmen eşim inatla beklemek istedi. Hatta elektronik panoda 70 dk. bekleyebileceğimiz yazıyordu, ama biz yinede bekledik:) Bu arada beklerken görevliler sürekli çikolata ve içecek ikramı yapıyorlardı. İçeri girince o kadar beklediğimize değdiğini anladık. Herşey o kadar minikki. İçeride dolaşırken yavaş yavaş ışıklar kapanmaya başlıyor, yani gece oluyor ve kentlerin gece görüntülerinide görebiliyorsunuz. Başka bir taraftan polis sireni sesi geliyor, bir bakıyorsunuz minicik polis aracı hızla diğer minik araca yaklaşıp ceza kesiyor.

Birçok ülkedeki ünlü yerler minicik halleri pek hoştu. Bu kadar özverili bir çalışmada Alman disipliniyle yapılır herhalde:) En alt katta hala maketler yapılyordu. İsviçre Alp'lerini yapıyorlardı. Herhalde artık bitmiş ve ziyarete açılmıştır. Hamburg'a gidecek olanlara burası ve aynı binadaki oyuncak müzesi şiddetle tavsiye edilir.

İkeaaa sen bizim herşeyimizsinnnn

2007-12-20T20:46:00.000Z

Dün akşam eşimin yurtdışından gelen arkadaşını gezdirmek için meydan alışveriş merkezine gittik. Ertesi gün bayram olduğu için hareketliydi. Ancak en çok hoşuma gidenler etrafın yılbaşı yaklaştığı için ışıl ışıl süslenmiş olmasıydı. Ağaçlar süslenip ışıklandırılmış, bir köşede çalgıcılar soğuğa rağmen etrafa neşe saçan parçalar çalıyorlardı. Avrupa'da yılbaşı öncesi kurulan christmas markt'larda olduğu gibi minicik ahşap kulübeler kurulmuş, içlerinde kahve,tatlı, çeşitli yiyecekler, yılbaşı süsleri, hediyelik eşyalar satılıyordu. Meydanın ortasına ise buz pateni pisti yapılmış, içinin buz tutması için çalışmalar yapılıyordu. Sadece çok küçük olması problem.Birden havaya girip kendimi bir Avrupa şehrinde hissettim:)

Eh, meydana gelmişken İkea'ya gitmemek olmazdı tabii. Hem alışveriş yapıp, hemde şahane İsveç köftelerinden yedik. Gezerken tekrar emin oldum, İskandinavlar bence dekorasyon konusunda dünya üzerindeki en zevkli ırk. Bunu anlamak için İkea yeterli sanırım. Mumları(özellikle kokulu olanları) çok sevdiğim için armut ve çilek kokulu mumlar aldım. Mum seven arkadaşlara ayrıca yankee candle markasını tavsiye ederim. Kokular çok çeşitli, herkesin seveceği bir koku vardır bu markada. Bu adresten inceleyebilir, http://www.yankeecandle.com/
Tepe home mağazalarında bulabilirsiniz.

En sevdiğim bölüm şu sıcacık kahvelerden içmek oldu.

Mumlarımın bir bölümü...

Hobi Bahçeleri, Bayıldımmm:)

2007-12-15T20:18:00.000Z

İstanbul'da Anadolu yakasında yaşamama ve çalıştığım dönemde birçok toplantı organize etmiş olmama rağmen Polonezköy'e hiç gitmemiştim. Bu sabah eşimle konuşurken aklımıza geldi ve kahvaltılıklarımızıda alıp düştük yollara. Hava çok soğuktu, ancak ormanlara kışı çok yakıştırırım. Ağaçlarda kalan renkleri sararmış, kızarmış son birkaç yaprak mutlu eder beni. Yerlerde yapraklardan adeta halı oluşmuş, görüntü harika. Yol kenarında hobi bahçeleri tabelasını görüp anında durduk. Nasılda haberim olmamış buradan??

Yıllık ödenecek bir ücret ile burada kendinize 30m'2 bahçecik edinip, mekanın bahçıvanı yardımıyla bahçenizi ekip biçebilirsiniz. Tohumlar da buradan temin ediliyor. Düşünsenize kendi ektiğiniz,büyüttüğünüz, az ama temiz domates,patlıcan v.b. sebzeleri topladıyıp sofranıza koyduğunuz anı.. İsterseniz minik bahçenizin içine oturma yeri hazırlayıp, şirin korkuluklar, cüceler koyabilirsiniz. Bence çok şeker olur.

Hobi bahçeleri Riva deresinin kenarında yer alıyor. Burada yaşayan ördek ailesi (hatta sülalesi diyebilirim) ile vakit geçirmek çok keyifli. Mekandaki kışın kapalı çadır içinde çayınız, kestaneniz ile harika vakit geçirebilirsiniz. İster diğer üyelerle sohbet edin, ister kitabınızı alıp hamakta dinlenin. Yazın ise şehrin sıcağından,kalabalığından kaçıp sabahtan akşama kadar bahçenizle uğraşıp,yürüyüşünüzü yapıp keyifle evinize dönebilirsiniz.

Dönüşte de Beykoz korusunun önünden geçerken birkaç fotoğraf çekmek için durduk. Etrafımız bir anda köpek ordusu ile doldu. Bizde tabi arabada bulunan kahvaltılıklarımız onlarla paylaştık. Özellikle içlerinden birisi, yani en minik olanı çok tatlıydı. Boyuna bakmadan diğer köpeklerin önündeki yiyecekleride alıp afiyetle midesine indirdi.

İstanbul Oyuncak Müzesi

2007-12-08T17:28:00.000Z

Hamburg'ta tarihi spice market'in içinde şahane bir oyuncak müzesi gezmiştim ve çok etkilenmiştim. Türkiye'ye döndükten sonra tesadüf Göztepe'deki oyuncak müzesini duydum ve mutluluktan uçarak gittim. Açıkçası bu kadar güzel olacağını tahmin etmemiştim. Sunay Akın gerçekten çok emek vermiş ve çok özenerek yapmış. Ellerine sağlık.

Özellikle Almanya'da üretilen oyuncaklar muhteşem. Eee, oyuncağın anavatanı tabi. Bir müzedeki oyuncaklara, birde şu anda üretilen oyuncaklara bakıyorum. Yok, karşılaştırılamaz bile. O zaman yapılan oyuncaklara bir sürü duygu yüklenmiş,günlük hayatın maketlenmiş hali sanki, şimdikiler ise insana hiçbir his vermiyor. İnşallah ileride bir çocuğum olursa bende annemin bana yaptığı gibi bez bebekler yapıp,üstlerine kıyafetler örebilirim. Zira onların yerini başka hiçbir oyuncak dolduramamıştı.

Not:Müzeyi bu yaz gezmiştim, fotoğrafları eski makinam ile çektiğim için tarih ayarı yapamamıştım.

Müzeyi gezip bitirdikten sonra içindeki çok şirin kafesinde kahve keyfi yapılabilir. Büyüklerinde en az çocuklar kadar keyif alacağı garantidir:)

Pazar Gezmesi

2007-12-02T15:42:00.000Z

Bugün güzel bir kahvaltının ardından Poyrazköy'e gitmeye karar vermiştik. Ancak henüz Kuzguncuk'ta başlayan trafiği görünce Kuzguncuk'ta biraz dolaşıp,fotoğraf çekip evimize dönmeye karar verdik. İşte fotoğraflar..

Bu evlere bayıldımm:)

.
Kuzguncuk'ta vosvos klüp var, ilgilenenlere duyurulur...

Hayvanlara değer veren duyarlı insanların olduğunu hissetmek beni çok mutlu ediyor.

Güzel İstanbul'un verdiği harika pozlardan biri, eşimin objektifinden...

:..(

2007-11-30T18:16:00.001Z

Sabah güne düşen Isparta uçağı haberi ile başladık. Duyduğum anda buz kestim sanki. Keşke olmasaydı, ama oldu. Her uçağa binişimizde ister istemez aklımıza gelir ve hemen uzaklaştırmaya çalışırız bu düşünceyi. Çok ama çok üzüldük.

Allah ölenlere rahmet, yakınlarına sabır versin. Başımız sağolsun.

Tasarım Harikaları:)

2007-11-29T19:42:00.000Z

Üniversiteye ilk hazırlandığım dönemde aileminde etkisiyle iç mimari okumaya karar vermiştim ve kararlı biçimde ilerliyordum. Sınavlara 1 ay kala rüyamda turizm okuduğumu ve çok mutlu olduğumu görüp içmimariden vazgeçtim ve turizm okudum. Ama zaman zaman aklıma gelir içmimari okusaydım nasıl olurdu diye.. Ancak sevgili eşimle tanışamazdık sanırım iyiki turizm okumuşum:)

Tasarımcıların meslekleri çok keyifli bana göre.İlk defa yapılan bir şeyi tasarlamak harika bir duygudur eminim. Aşağıdaki fotoğraflar e-mail ile geldi. Bende en çok beğendiklerimi buraya koymaya karar verdim.

Garipçe Köyü ve Rumeli Feneri

2007-11-26T13:00:00.000Z

İstanbul'da haftasonları yapılacak en güzel aktivitelerden biridir boğaz gezmeleri. Ancak biraz daha uzak mesafeyi göze aldığınız zaman kendinizi İstanbul'dan çok uzakta sanabileceğiniz sakinlikte yerlerde var tabii. Bunlardan biri Garipçe Köyü. Sarıyer'den yukarı Rumeli Feneri istikametine devam ederek gidiliyor. Gerçekten çok güzel ve çok şirin bir köy. Sahile indiğinizde 2 adet salaş balık lokantası ve birde inerken sağınızda kalan Asmaaltı kafe ve balıkevi var. Daha önce birkaç kez gitmiş olmama rağmen bu kafeyi yeni keşfettim. O kadar güzelki sadece bu kafeyi görmek için bile gitmeye değer. Çok eski bir karadeniz evi, hiç bozmadan, hiçbir yerini değiştirmeden kafe haline getirmişler. Sahipleri de çok çok tatlı insanlar. Bir anne ve oğlu işletiyorlar. Kendileride Karadenizli. Sabahları bol çeşitli açık büfe kahvaltı veriyorlar. Sadece kahvaltı yok tabiki, mis gibi Karadeniz yemekleri yapıyorlar.Yemekleri sadece anne yapıyor, biz gittiğmizde karalahana sarması ve Hamsili pilav yapacağını anlatıyordu.

Asmaaltından Fotoğraflar

Yürüyerek kaleye çıkılabilir. Manzarası çok güzel, bol fotoğraf çekip, Karadeniz'den, Boğaza giriş yapan gemileri seyretmek son derece zevkli.

Garipçe'den sonra Rumeli Feneri'ne geçtik. Fenerin oradaki çay bahçesi pek güzeldir. Fakat 1001 gece dizisinin çekimleri yapılıyordu, seyirci çoktu:), çok tat alamadık. Bir bardak çay içip evimize geri döndük. Dönüş yolunda Maslak tarafından dönecekseniz Bahçeköy tarafından geçersiniz. Bu orman yoluda gözünüzü gönlünüzü açacaktır. Güzel bir haftasonu için tavsiye edilir...

Yeni Delhi

2007-11-18T06:18:00.000Z

Delhi'de ilk günüm rikshaw sürücüleri ile boğuşmakla geçti. Delhi Hindistan'ın en fazla ziyaret edilen şehirlerinden biri olduğu için, yaşayan insanlarda turiste karşı sadece para olarak bakıyorlar. Otelimiz şehrin merkezindeydi. Burada Janpat bulvarı var ve bütün turist avcıları burada. Ancak bir o kadarda kalabalık ve eğlenceli bir yer. Yol üzerinde adımbaşı satıcılar var. O kadar renkli ve ucuzki insan kendini frenliyemiyor. Yürürken peşinize sürekli rikshaw sürücülerinin adamları takılıyor ve sizi şuraya 10 rupiye (40 rupi, 1 dolar) götürürüz gibi cezbedici tekliflerde bulunuyorlar. İnanıp o rikshawa binerseniz, gitmek istediğiniz yer hariç heryere götürülüyosunuz:) Buralar tabiki büyük ve pahalı alışveriş shopları oluyor. Çünkü rikshaw sürücüleri götürdükleri turist başına komisyon alıyorlar. Bende kanıp bir rikshawa bindim, Redford'a gitmek istediğimi söyledim. 10 dakika sonra kendimi bir dükkanda buldum. Sokakta 30-40 rupiye satılan mallar bu dükkanlarda 200 rupiye satılıyor. Tabiki hiçbirşey almadım ve sürücüyü azarlayarak çıktım. Redford'a gitmek istediğimi tekrarladım ve yine başka bir dükkana götürüldüm. 1 saat sonunda sürücü bana Redford'un kapalı olduğunu söyledi sadece etrafında şöyle bir tur attırdı ve tabii çıldırdımmmm:)) Redford ve meşhur Jawa masjid (Cuma camii) birbirine çok yakın. Kendimi hiç bilmediğim bir yerde rikshawdan dışarı attım. Biraz fotoğraf çektim ve hayatımda gördüğüm en sefil ve en tatlı çocuklarla karşılaştım. İstedikleri tek şey fotoğraf çektirmek oldu. O sırada başka bir sürücü ile anlaştım. Ve mecburen o günü noktalamak zorunda kaldım.

İkinci gün daha bilinçli olduğumdan turizm ofisinden şoförlü araç kiraladım. Delhi'de çok görülecek yer var ancak ok trafik olduğundan 2 günde ancak gezilebilir. İlk önce bir Hindu tapınağına gittim. Ayakkabılar çıkartılarak gezilebiliyor ve içeride fotoğraf çekmek yasak. Tapınağın içinde, dışında, avlularında hoparlörler vardı ve çok dinlendirici bir müzik yayınlanıyordu. Huzur dolu bir ortamdı yani. Ardından Jawa Masjid ve Redford'a gittim. İkisi birbirine çok yakın ve Jawa Masjid yakınlarında araç bırakılıp bisiklet rikshaw ile yola devam ediliyor. Bu zayıf insanların para kazanabilmek için bu mesleği yapmalarına çok üzüldüm fakat çok farklı ve eğlenceliydi açıkçası. Redford ve Jawa Masjid'in bulunduğu mahalleler hayatımda gördüğüm en pis yerlerdi. Dükkanların içinden keçiler çıkıyor, bizdeki gibi kelle paçalar sokakta toz toprak içinde ve yarı çiğ olarak satılıyor ve daha birsürü değişik manzaralar ve kokular insan midesinin dayanma sınırını zorluyordu. Jawa Masjid çok büyük bir cami ancak ben gittiğimde ziyarete kapalıydı ve açılmasına 1 saat vardı. Redford, Şah Cihan'ı hapsetmek için yapılmış, etrafına çepeçevre hendek kazılarak su doldurulmuş ve içine timsahlar bırakılmış. Şah Cihan'da buradan kaçamamış tabii. İçerisi bizim kapalıçarşıyı anımsattı bana. Her tarafta hediyelik eşya dükkanları vardı. Buradan sonra Delhi kapısına gittim. Burasıda kalabalık, pamuk şekerciler, akrobatik hareketler yapan küçük kızlar, maymun oynatıcıları doluydu. Delhi kapısının ardından Delhi müzesine ve daha sonra Mahatma Gandi'nin evine gittik. Gandi'nin son 10 saatini geçirdiği odasını, yün eğirdiği döşeğini, yattığı yatağı ve vurulup öldürüldüğü yeri gördük. Ev çok güzel ve modern multimedya müzesine çevrilmiş. Her odada farklı insanlar yardımcı oluyorlardı. Müzeden çıktığımızda artık akşam olmaya başlamıştı ve gezilecek çok yer vardı. Humayun'un sarayını şöye bir dışarıda görüp ertesi güne bıraktık ve daha uzak olan Akshardam Tapınağına gittik. Bu tapınak tamamen mermerden yapılmış, devasa boyutlarda ve muhteşem bir işçlikle yapılmıştı. Bu tapınak 300 milyon saat insan işçiliği ile yapılmış ve gerçekten dudak uçuklatıyor. Ayrıca tapınağın içerisinde çok büyük altın buda heykeli bulunuyor. Maalesef burada da fotoğraf çekmek yasak. Aynı akşam maalesef çok hastalanadım ve 2 gün otelde odadan dışarı adım atamadım.

Dönüş günümüzde kendimi toparladım ve yine şoförlü araç ile ve eşimle beraber 5.5 saat süren bir yolculukla Agra'ya Tac Mahal'i görmeye gittik. Giderken yol üzerinde gördüklerimi yazmazsam olmaz. Bir kere bizdeki otoban gibi yola girdik. Bu yolda sadece gidiş yönü olmasına rağmen, sağımızdan solumuzdan ters yöne sürekli araçlar geçiyordu. Otobüsler geçiyor, otobüslerin üzerinde bile insanlar yolculuk yapıyorlardı. Cadde kenarında tuvaletlerini yapanlar, banyo yapanlar, sokak berberlerinde traş olanlar, 3 kişilik rikshawlara 7-8 kişi doluşmuş insanlar görüp, ağzımız açık izliyordu. Bir yerdede domuzlar, inekler ve çocuklar aynı yalaktan su içiyorlardı. Böyle bir yolculuk sonunda Tac Mahal'e vardık. Bol bol fotoğraf çektik.Ancak ben Tac Mahal'i çokta beğenmedim. Tamam yapıldığı döneme göre değerlendirmek lazım belkide ama bizim Saraylarımızı gördükten sonra pek etkilemedi beni. Tac Mahal'i gezdik ve daha dışarı çıkmadan akşam oldu. Kesinlikle en ufak bir aydnlatma yapmamışlar zarar görmemesi için.

Dönüş yolumuz çok stresli geçti. Hintliler o trafiğe ve korna seslerine alışkın, ama biz önümüzde, sağımızda solumuzdan geçen kocaman ve ışıklarını yakma gereği duymayan kamyonları gördükçe biran önce evimize dönmek istedik:) Otelden eşyalarımızı aldık ve havaalanın geçtik. Artık yuvamızda bir sonraki seyahatimizi nereye yapacağımızı konuşuyoruz:))

BANGALORE

2007-11-08T12:14:00.000Z

Bangalore'a sabah erken saatte vardığımız için günün geri kalan kısmı gezmekle geçti. Bangalore Bombay'a göre daha temiz ve düzenliydi. Tabii bunda Bangalore'da ülkenin en önemli şirketlerinin bulunması büyük bir sebep. Gelişmiş alışveriş merkezleri var. Dolaşmak daha kolay, insanlarla iletişim kurmakta daha rahat.

Otel personelinin tavsiyesi ile Lal Bagh adlı büyük parka gittim. Çok büyük bir park ve içinde tropik ve yarı tropik bitki örtüsü,ağaçlar var. Tabii birde yüzlerce sincap, maymun ve kuşlar. Burada dolaşmaktan çok keyif aldım. İnsanlar yolda beni durdurup, nereden geldiğimi, ne iş yaptığımı, Hindistan ve Bangalore hakkında ne düşündüğümü falan soruyorlardı. Gerçekten kendimi çok mutlu hissettim. Parka girerken yağan muson yağmurunda ıslandım:) Parkta aşık çiftler doluydu. Ben, bizim artık unuttuğumuz parklarda buluşmaları gördükçe memnun, onlar ise fotoğraf çekme ihtimalim üzerine yarı huzursuz, yarı meraklı görünüyorlardı.

Parktan sonra, şehirdeki önemli tapınaklardan biri olan bull temple'a gittim. Tapınaklara girerken ayakkabılarınızı çıkartmanız gerekiyor. Burada yine fotoğraf çektirmeye meraklı insanlar vardı. Satıcılar önce bir şeyler satmak umuduyla yanınıza geliyor, fotoğraf makinasını gördükleri anda herşeyi unutup, çektiğim fotoğraflara yanınızda bakmaya çalışıyorlar. Bu halleri çok tatlı oluyor :)

Ertesi gün, tüm günümü alışverişe ayırdım diyebilirim. Çok güzel bir hediyelik eşya dükkanını keşfettim (meğer bütün turistler biliyorlarmış), 2 kattan oluşan büyük bir mağaza. Bir sokağın köşesinde bulunuyor, sokak üzeride alışveriş yapılabilecek hesaplı dükkanlarla dolu. Tabii fiyatlarda ucuz olunca doldurduk bavullarımızı:) Akşam eşimin Mısır'dan gelen iş arkadaşını alarak, Hyper city ve İnorbit isimli alışveriş merkezlerine gittik. Hyper city'den çok güzel nevresim takımları, yastık kılıfları, örtüler, hint baharatları uygun fiyatlara alınabiliyor.

İnorbit ise, bizdeki alışveriş merkezleri kadar büyük olmasada o tadı veriyor. Tek farkı sari satan dükkanların fazla olması, yani Hindistan'a özgü kıyafet almak isteyenler için ideal. Ama benim favorim çok daha fazla model, renk bulunan ve çok çok ucuza alışveriş yapılabilen sokaklarda kurulan pazarlar...

2007-11-05T10:30:00.000Z

3.günde yanlız dolaşmaya başladım. Otelden çıkıp yürüyerek 1.5 saat süren yol ve yol üzerinde beni şaşkınlık içinde bırakan manzaralar. Bu insanlar oturmuyorlar resmen tünüyorlar, çok zayıflar ancak bağışıklık sistemleri müthiş güçlü. O kadar toz,toprak,pislik ve açıkça yazıyorum tuvaletlerini yaptıkları yerlerde sokaklarda yaşıyorlar. Yattıkları yerlerde yemek pişiriyor, banyo yapıyorlar. Sıcak yüzünden kokular 2 misli artıyor. Hayat sokaklarda sürdüğü için, gece bile heryer çok kalabalık oluyor. Bu kadar sefalet içerisinde bile kadınlar rengarenk sarileriyle dikkat çekiyorlar.

Heryerde taze ve tropik meyvelerin suyu sıkılıyor. En değişik olanıda kalın sopa şeklinde olan şeker kamışlarının suyu. Tabiiki bunların hiçbirini denemedim, zira hijyen yok. Bardakları yıkadıkları suları görünce , aman yıkamasalar daha iyi diye düşünmekten kendini alamıyor insan:o

Ve Juhu Beach'te gün batımı...

BOMBAY (DEVAM)

2007-11-02T21:41:00.000Z

Bombay'da ikinci günümüzde bir ihtiyacımızdan dolayı alışveriş merkezine gittik. Dönüşte yol üzerinde kıyafetler,ayakkabılar,takılar v.b. satan bir cadde gördük, tabiki hemen indik taksiden. Alışverişimizi biraz acele yaparak otele döndük.Otele dönerken Hindistan'daki en sevimli ulaşım aracı olan rikshawı kullandık. Hele o zayıf rikshaw sürücüleri, ayaklar mutlaka çıplak ve bir ayak diğer bacağın altında gerçekten çok değişiklerdi.

Bundan sonra ise tek başıma dolaşacaktım, eşim işi dolayısıyla gündüzleri ayrı olacaktı benden.

Aynı gün Dussehra festivalinin son günüydü ve ortalık çılgınca kalabalıktı. Sürekli kamyonlara doluşmuş coşkulu insanlar şarkılar söyleyerek geçiyorlar ve biz fotoğraf çektikçe iyice coşuyorlardı:) Kamyonlarda tapındıkları Lakshmina, Ganesh v.b. heykeller vardı ve onları denize indireceklerdi. Tabiki güzel bir görsel şölen vardı hemen Juhu beach'e indim. Nasıl bir kalabalık anlatamam. Seyyar satıcılar,kınacılar ve aileler geziniyorlar, heykelleri yavaş yavaş danslar ve müzikler eşliğinde suya indiriyorlardı. Bu kalabalığın içinde kendimi uzaydan gelmiş gibi hissettim, insanlar bana şaşkın şaşkın bakıyorlar, birşeyler söylüyorlar, etrafıma toplanıyorlardı. Yaaa ben de insanımm demek istediğim zamanlar o kadar çok olduki. Fotoğraf makinalarına çok meraklılar ve bazen fotoğraf çekilmek istediklerini söylüyorlar. Eh buda benim için çok iyi oluyordu. Hava kararmaya başladığında otele geri döndüm ve tabi yorgunluktan başkada birşey yapamadım...

BOMBAY (MUMBAI)

2007-11-01T11:16:00.000Z

Sonunda yazma cesaret buldum. Hindistan'da nelerle karşılacağım ve ne kadar değişik bir ülkeye gideceğim daha uçağa binerken ve inerken belli oldu. Uçağa binerken etraftaki insanlara kocaman gözlerle bakıyordum:), inerken ise insanların yedikleri içtikleri şeylerin kutu ve poşetlerini yerlere normalmiş gibi attığını ve uçağın çöplüğe döndüğünü gördüğüm anda tamamm dedim, kendini herşeye hazırla:)...

Otele varır varmaz üstümüzü değiştirip otelin önündeki Juhu beach'e yürüyüşe çıktık. Hava çok ama çok nemli ve sıcaktı. İnsanlar sabahın erken saatinde yürüyüş yapıyorlardı.

Aynı gün şehir merkezine indik, bir cafede yemek yedik (ben yiyemedim gerçi) alışveriş caddesinde dolaşmaya çalıştık (ki buda çok zor çünkü satıcılar yapışıyorlar, hatta eşim yemek yerken ben fotoğraf çekmek için dışarı çıkmıştım ve bir satıcı elini cebime sokmaya çalışırken bas bas bağırdım ona).

Daha sonra Indiagate'in önünden elephant island'a kalkan teknelere binerek adaya gittik(tabi bu tekneye binme sürecininde kolay olduğu sanılmasın elli tane tekneciyle uğraşmak zorundasınız). Tekneye binince üst kata çıkmak isterseniz ayrıca onada para ödüyorsunuz.Adaya ayak basarken para ödüyorsunuz, adadaki tapınağa girmek için tekrar para ödüyorsunuz. Ayrıca tapınağa çıkarken dikkat, elinizde yiyecek herhangi birşey varsa, maymunlara tapınağa giriş rüşveti vermek zorundasınız. Yoksa çığlıkları ve korkutan hareketleri sebebiyle biraz zor girersiniz:)) Tapınak yolunda birçok hediyelik eşya satan tezgah var, oradan alışveriş yapılabilir. Çok sıkı pazarlık yapmak lazım, söyledikleri fiyatın 3'te biri başlangıç, çok inat ederseniz o fiyata alırsınız, sıkılırsanız en azından yarı fiyatına alın. Peki sen bilirsin diyerek arkanı dönüp gitmek iyi bir taktik mesela...

Biz adadan dönerken zaten akşam olmuştu. Otelden günlük lokal taksi almıştık. Hem Hindistan' özgü arabalar çok şirin ve Mercedes taksilerin yarı fiyatına.. Otele tabiki 1.5 saatte dönebildik. Hindistan trafiğini duymayan yoktur herhalde. Ayrıca biz oradayken Dussehra festivali vardı ve her yer çok daha kalabalık,ışıklı ve yoğundu. Otele dönerkende etrafa bakmaktan zamanın nasıl geçtiğini anlamadık. Hindistan'da ilk günümüz böyle geçti işte...

Diğer günleride sırayla yazmaya başlayacağım.

NAMASTE

2007-10-30T13:38:00.000Z

Döndük yuvamıza:) İlk defa evimi,yurdumu bu kadar özleyerek döndüm. Halbuki ne umutlarla gitmiştim. Herşey iyi gidiyordu,taaki hastalanana kadar.

Hindistan ile ilgili çok fazla araştırma yapıp,çok fazla gezi kitabı okumuştum. Kendimi koruyabilirim sandım, ama Hindistan gibi bir ülkede kendini koruyabilmek pekte kolay değilmiş anladım. Ama olsun,hiçmi güzel şeyler yaşamadım? Bol miktarda hemde, yavaş yavaş paylaşmaya başlayacağım.

Gidiyoruuuuuzzzz

2007-10-18T16:43:00.000+01:00

Geçen sene gerçekleşecekti bu seneye kaldı.

Beni çok ama çok heyecanlandıran,çocukluğumdan beri gidip görmek istediğim düşler ülkesine gidiyorum. Bavulum hazır,bu akşam sevgili eşimin bavuluda hazırlanacak ve eveeeeeeeeeetttttt hazırız....

Umarım gittiğim yerde göreceklerimi ve yaşayacaklarımı biriktirmeden burada paylaşabilirim.

Görüşmek üzere....

Gripim gripp

2007-10-16T08:35:00.000+01:00

Beni yatağa yatıran bir griple boğuşmaktayım. Halbuki en sevdiğim havalar bol yağmur, sonbahar en güzel fotoğrafları verecekti bana:(

Allahım lütfen cuma gününe kadar kendimi toparlamam lazım, çünkü aylardır beklediğimiz seyahatimiz ve uçuş günümüz cuma.

Lütfen,lütfen ben iyileşmek istiyorummm.....

Ramazan Bayramı Kutlu Olsunn

2007-10-11T18:22:00.000+01:00

Herkesin ramazan bayramını kutluyorum. Umarım herkesin bayramı sevdikleriyle beraber, çooook mutlu ve adına yakışır bir şekilde şeker gibi geçer...

Aşkkkkkkk:)

2007-10-07T21:28:00.000+01:00

Misafirlerimiz var.Yatakodamızın camından hemen aşağıda mutlu bir çift var:))

Allahım nasıl tatlılar,nasıl aşıklar anlatamam. Biz insanoğlu koskoca dünyaya sığamadık ama bu iki kumru minicik bir yuvada, aşk içinde ve sürekli böyle koyunkoyuna yaşıyorlar...

Bu ürkek bakışlara hiç gerek yok tatlı kuş, çünkü ben seni ve diğer tüm canlıları çoook seviyorum...

Almanya

2007-10-03T16:50:00.000+01:00

O kadar özledimki. Benim Almanya sevdama insanlar şaşırıyorlar. Halbuki önüme seçenek koysalar ben her seferinde tekrar Almanya derim. Ben zaten soğuğu,kapalı havaları ve yağmuruda güneşe tercih ederim. Almanya'da yağmur altında, parke taşlı yollarda,yeşillikler içinde dolaşmayı severim. Gittiğim her şehrinde girmedik delik bırakmazsızın dolaşmak isterim ve büyük oranda beceririmde.

Gidip gördüğüm şehirler arasında bir yer varki beni tam 12'den vurdu. Bremen. 2 defa gitmeme rağmen defalarca daha gitmek gezmek istiyorum.

Bremen'de sokak ve kafe.

Bremen Mızıkacıları.

Wolfsburg,Autostadt'daki muhteşem yılbaşı ağacı.

Sanırım Almanya'ya kavuşmak için 1-2 ay daha beklemem gerekecek:(

Bunları çook sevdim

2007-10-02T20:29:00.001+01:00

Corel Paint Shop programını edindiğimden beri her fotoğrafla elli kere oynadım ve bu oynama işinden çok zevk aldım. Tabii programı daha tam olarak çözemedim ama çok sevdiğim fotoğraflarımı koymak istedim. Umarım beğenilir...

İlk fotoğraf Ayder yaylasına çıkarken çekmiştim. İkinci fotoğraf ise İnceburun'dan.

İnebolu'da bir ev.

Ve tabi Ortaköy'den bir kedicik..

Mail ile gelen

2007-10-01T23:23:00.000+01:00

Aşağıdaki resim e-mail ile gelmişti.Çok hoşuma gitti siteciğimede koyayım dedim.

Gerard Depardieu'nun burnu özellikle çok şeker olmuş:))

Ortaköy Hatırası:)

2007-09-30T19:10:00.000+01:00

Pazar günü yataktan kalkar kalkmaz eşime eveet bugün nereye gidiyoruz diye sordum. Önce niyet biraz şehirden uzaklaşmaktı, ancak saat 2'ye yaklaştığı için Ortaköy'e gitmeye karar verdik. Ortaköy'ü sevmeyen varmıdır bilmiyorum ama ben her gidişimde sanki bir yere seyahate gitmişim ve yeni bir yer geziyormuş gibi hissediyorum.

Ortaköy'de yapılacak 3 güzel şey, bol bol fotoğraf çekmek,House Cafe'de 4 peynirli pizza ve o muhteşem naneli limonata veya gözlemecilerden dilediğiniz malzemeli bir gözleme. Ve tabii midede yer kalırsa Gloria Jeans'te French Vanilla Spice. Ben bugün tercihimi fotoğraf ve gözlemeden yana kullandım ve mmm şahane bir gün oldu::)

Yaşasın İnternet

2007-09-29T21:28:00.000+01:00

Bilgisayarımdaki problem yüzünden yaklaşık 1 haftadır internete giremiyordum.Geçen gün annemle konuşurken, yaa gazete okuyorum,kitap okuyorum yinede internete girmeden olmuyor dedim.Annemi söylediği gibi ne kadar çabuk alışıyoruz herşeye,halbuki birkaç sene öncesine kadar bu derece internet kullanımı yoktu. Neyse sonunda problem çözüldü ve bende internetime kavuştum:)

Geçen haftasonu eşimle beraber Riva,Anadolu Feneri ve Poyrazköy gezisi yaptık. İşte güzel bir günden birkaç fotoğraf..

Yaşam Hakkına Saygı LÜTFEN!!!

2007-09-21T18:08:00.000+01:00

Hayvanları çok seviyorum ve hayvan sevmeyen insanları anlamıyorum.

Televizyonda seyrettiğim herşeye belli bir noktaya kadar dayanabiliyorum ancak hayvanlara yapılan işkence v.b. görüntülerde resmen kanım çekiliyor,sinirden köpürüyorum.Hani o dereceki o işkenceyi yapan yanımda olsa,bende onun tırnaklarını çeksem,kulaklarını kessem ve en kötü işkenceleri ona yapsam.

Hayvanları sevmeseler bile onunda en az bizim kadar yaşama hakkını olduğunu bu insanların(ki bence insanlıktan nasip almamış yaratıklar) beyinlerine ne şekilde kazımak lazım bilmiyorum.Ama bizler üstümüze düşen ne ise onu yapmalıyız.

http://www.yasamhakkinasaygi.com/dilekce/dilekce.detay.php?id=246

Destek esirgenmesin lütfen.

Haydi kıpırdaaaa

2007-09-19T13:15:00.000+01:00

Tatilden döndüğümüzden beri bir tembellik yapıştı kurtulamıyorum bir türlü. Her sabah uyanıp bayıla bayıla gittiğim spor salonuna bile sadece dün gittim. Zaten tatilden 2 kilo fazla ile döndüm,bu gidişle ne olacak bilmiyorum:.(

Tembellikten kurtulup,bu ılık havalarda dışarı çıkıp güzel fotoğraflar çekmek istiyorum.

Offffff biri beni dürtsüüünn....

Evimizdeyiz

2007-09-17T16:30:00.000+01:00

Özlemişiz..

Heyecanla beklediğim, 19 Ekim'de çıkacağımız seyahatimize kadar buralardayız.

Bodrum Bodrum

2007-09-12T20:59:00.000+01:00

İstanbul'a evimize dönene kadar buradayız:)

Kapadokya

2007-09-11T04:25:00.000+01:00

Kapadokya'ya ilk defa geldim. Ürgüp'te bir otele yerleştik. Her zaman merak etmiştim,küçükkende peri bacalarının içinde perilerin yaşadığını zannederdim.

Kapadokya turunu 1 güne sığdırmayı başardık. Önce meşhur asmalı konağı gördük,daha sonra Mazı köyündeki yeraltı şehrini görmeye gittik. Buradaki yeraltı şehrine daha önce tur otobüsleri ve turistler gelirmiş, elektrik tesisatıda varmış rahat rahat dolaşılabiliyormuş. Ancak şu anda komik bir sebeple buranın tehlikeli olduğuna karar verip,tur şirketlerini uyarmışlar,elektrik tesisatınıda sökmüşler. Bize, Mazı köyünde yaşayan Mustafa amca ve İsa bey yardımcı oldular. Sağolsunlar hemen el fenerleri ve tüp ile aydınlattılar ve Mustafa amcanın rehberliğinde bir bölümünü dolaşabildik. Bu iki insan burayı tekrar turizme kazandırmak için ellerinden geleni yapıyorlar, ancak maalesef sadece 2 kişinin uğraşmasıyla olmuyor tabii.

Mazı köyünden sonra meşhur Derinkuyu yeraltı şehrini gezmeye gittik ve benburalarda yaşamış olan insanların boyları,kiloları hakkında düşünmeye başladım, 1 kişinin ancak geçebileceği genişlik ve iki büklüm yürünebilenbir tavan yüksekliği. Çok büyük yeraltı şehirleri var ve halkın söylediğine göre hepsi birbirine bağlıymış. Bence eğer Derinkuyu yeraltı şehri ne kadar güvenliyse, Mazıköy yeraltı şehride o kadar güvenliydi.

Derikuyu sonrası rota Ihlara vadisi idi. Yanlız Kapadokya'da herşeyden para kazanmaya çalışıyorlar. Ihlara vadisinde tek bir restaurant var.Otoparkı paralı,vadiyi gezmek istiyorsanız ücretli dahası restaurantın içindeki tuvalet bile ücretli. Kazı alanına gidiyorsunuz,hemen civar köylerden biri tezgahı kurmuş,kendisi olmadan gezmenize izin vermiyor, doğru dürüst bilgisi olmadan rehberlik yapıp,karşılığında parayıda alıyor. Ne kadar kazıklayabilirsem yanıma kardır mantığıyla hareket edilmiş ve buda gelen turiste bir daha gelmeye tövbe ettiriyor.

Ihlara vadisinin ardından, Uçhisar,Göreme,Avanos'u gördük.Ihlara vadisinden Uçhisar'a giderken yol üzerindeki kervansarayda durmayıda ihmal etmedik.

Kızılçukur

Ve buda günün tatlısı

Sarp,Sümela,Hamsiköy ve uzuun bir yol

2007-09-09T16:56:00.000+01:00

Sabah kalkıp tekrar yollara düştük ve sarp sınır kapısına kadar gittik. Sınırın diğer tarafı Gürcistan. Aslında niyetimiz günübirlik Batum'a geçmekti ama, pasaportlarımız İstanbul'da olduğu için maalesef geçemedik.

Sarptan dönüp Sümela yoluna koyulduk. Diğer yerlerde olduğu gibi manzara Sümela'ya çıkan yollardada olağanüstüydü. Her taraftan şıpır şıpır minik şelalecikler akıyor. Sümela'ya Maçka üzerinden gidiliyor. Sümela'ya çıkan yolda Büyük Sümela otelinin işlettiği restaurantta mola verdik. Maalesef kuymak dışında diğer yöresel yemeklerden kalmamıştı. Yemeğin ardından 3 km daha giderek manastıra ulaştık. Manastırın içine gidebilmek için biraz performans sergilemek gerekiyor. Zira toprak bir yoldan basamaklarla yukarıya doğru bir tırmanış var. Manastıra geldiğimde tekrar hesaplar yapmaya başladım. O zaman bu insanlar böyle bir yeri nasıl yapabilmiş,günümüz teknolojisi ile bile bu bir hayli zorlayıcı olur herhalde. Yanlız duyarsız insanlarımız maalesef burayada el atarak fresklerin üzerine isimlerini, aşklarını kazımışlar. Nasıl bir mantıktır bu asla anlayamayacağım. Burada gördüğüm manzaraları anlatmak için sözler yetmiyor.

Akşamüstü Sümela'dan Maçka'ya dönerek, kaldığımız otelde çalışanların tavsiyesiyle Hamsiköy'e çıktık. Burasıda sessiz, başı dumanlı dağlarla kaplı çok çok güzel bir köydü. Burada karadeniz insanının ne kadar sıcak olduğunu söylemek isterim. Köyde 2 tane yaşlı amca bizi evlerine davet etti. Eğer kalacak yeriniz yoksa bir kapıyı tıklamanız yeterli dediler. Çok hoştu, İstanbul'da biz bunları çoktan unuttuk maalesef. Sanırım 7 km. kadar ilerisinde zitaş tatil köyü var konaklamak için, çok güzel Zigana dağlarına bakıyor.Hamsiköy'de Osman ustanın meşhur Hamsiköy sütlacını yemeden ve tatlı kızı Ayşe ile sohbet etmeden dönmedik tabii. Akşam Maçka'da kaldık. Ertesi sabah tekrar erkenden kalkıp Zigana'da kısacık bir mola verip uzuuun bir yol tepip Kapadokya'ya kadar geldik. Evet çok ama çok yorucuydu, ama şu anda Kapadokya'da otel odamızda bunları yazarken, 3000 km yol yaptık ama daha bir bu kadar yolumuz var diye planlarımıza devam ediyoruz.

Uzungöl,Ayder(Rize)

2007-09-06T20:10:00.000+01:00

Bugün önce Uzungöl'e, ardından da Ayder yaylasına gittik. Ne diyebilirimki muhteşemdi..

Uzungöl

Ayder

Dahada fazla foto http://www.flickr.com/search/people/?q=evrims

İnceburun,Hamsilos,Ünye ve Trabzon

2007-09-05T19:21:00.000+01:00

Berbat bir otelde geçirilen uykusuz gece nihayet sonlandığında hemen yollara düştük.Sabah 8'de Türkiye'nin en kuzey ucu olan İnceburun'daydık. Zaten sessiz sedasız bir yer olan İnceburun,sabahın erken saatinin de etkisiyle sadece dalga sesleri ile ağırladı bizi. Gerçekten çok huzurlu hissettim kendimi orada.
After a sleepless night staying in a lousy motel we had started to travel with the first light of the morning. We were at İnceburun where is the northest place of Turkey by 8:00 am. As it is already a very calm and silent place, İnceburun welcomed as with tides. I really found idleness over there and felt very relaxed.

İnceburun'un ardından Türkiye'nin tek fiyordu olan Hamsilos koyuna gittik. Manzara fotoğraftada görüldüğü gibi muhteşemdi.Arkanızda çam ormanı önünüzde bu manzara,ne diyebilirim ki?. Kahvaltımızı burada yapıp tekrar yollara düştük.
After İnceburun we moved to Hamsilos bay which is the one and only fiyord of Turkey. As it is seen in the pictures the scenery was breathtaking. The pineforest is at your back and what you see is in your front. What can I say else? After having our breakfast here, we were back again on the road.

Ünye'ye kadar mola vermeden devam ettik. Ünye ilçe olmasına gördüğüm diğer Karadeniz illerine göre daha gelişmiş ve daha hoştu. Burada Çamlık isimli restaurantta durup çok lezzetli yöresel yemekler yedik. İncecik tereyağlı mısır ekmeği, 4 çeşit ot kavurması, fasulye turşusu kavurması ve pide (yuhmu dediniz?:) mmmm çook lezzetliydi..
We drove to Ünye without any stops, as comparing with other Black Sea cities even though Ünye is only a county, it is much more nicer and improved. We had had our lunch in Çamlık restaurant with very delicious traditional local food.

Buradan sonra dedeciğimin memleketi olan Giresun'a vardık. Tabiki Fiskobirlik satış mağazasından hediyeler alındı.Tekrar yola devam Trabzon'a varışımız. Bu gece ve yarın gece burada kalacağız. Şimdi internetten biraz araştırma yapıp nereleri gezmemiz gerektiği ile ilgili planlar yapacağım. We reached to Giresun where is the home city of my grandfather. Of course we stopped by the Fiskobirlik outlet and bought presents. Back again on the road, reaching to Trabzon, tomorrow night and tonight we will stay in Trabzon. I will surf in the internet and plan where to see.